منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٥٣
نزديك با محمد (صلى الله عليه وآله)تماس گرفته و دلايل نبوت او را بررسى كنند.
شصت تن از زبده ترين و داناترين مردم «نجران» انتخاب شدند و در رأس آنان سه پيشواى مذهبى بود اين سه تن عبارت بودند از:
١. «ابو حارثة بن علقمه» اسقف اعظم نجران كه نماينده رسمى كليساهاى روم در حجاز بود.
٢. «عبد المسيح» رئيس هيئت و به عقل و تدبير و كاردانى معروف بود.
٣. «أيْهَم» كه فرد كهنسال و شخصيت محترم ملت نجران بشمار مى رفت.[١]
هيئت نجرانى، طرف عصر در حالى كه لباس هاى تجملى ابريشمى بر تن، و انگشترهاى طلا بر دست و صليبها بر گردن داشتند، وارد مسجد شده به پيامبر سلام كردند، ولى وضع زننده و نامناسب آنان آن هم در مسجد، پيامبر را سخت ناراحت نمود. احساس كردند كه از آنان ناراحت شده است، امّا علّت ناراحتى را ندانستند، فوراً با عثمان بن عفان و عبدالرحمان بن عوف كه سابقه آشنايى با آنان داشتند، تماس گرفتند وجريان را به آنها گفتند آنان اظهار داشتند كه حل اين گره به دست على بن ابى طالب است، آنان به اميرمؤمنان مراجعه كردند على (عليه السلام)در پاسخ آنها چنين گفت: «شما بايد لباسهاى خود را تغيير دهيد، و با وضع ساده، بدون زر و زيور به حضور حضرت بياييد. در اين صورت مورد احترام وتكريم قرار خواهيد گرفت».
نمايندگان نجران با لباس ساده بدون انگشتر طلا، شرفياب محضر پيامبر شده و سلام كردند، پيامبر با احترام خاص پاسخ سلام آنان را داد، و برخى از هدايايى كه براى وى آورده بودند پذيرفت.
[١] يعقوبى: ٢/٦٦.