منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٢٨
٢
آيات ولايت و خلافت
در اين فصل آيات مربوط به خلافت و امامت را مورد بررسى قرار مى دهيم تا روشن شود قرآن كدام يك از دو نظريه را تأييد مى كند، اينك تفصيل موضوع:
١. آيه انذار نزديكان
وحى الهى در كوه حرا بر قلب پيامبر، نازل گرديد، و او را به مقام نبوت و رسالت مفتخر ساخت، رسالتى كه بايد در سطح جهانى پياده گردد، و تمام ملل روى زمين، زير پرچم آيين اسلام درآيند. فرشته وحى هر چند او را به مقام رسالت مفتخر ساخت، ولى نقطه شروع كار و وقت تبليغ رسالت را براى مردم معين نكرد، از اين نظر پيامبر به مدت سه سال، از دعوت عمومى خوددارى نمود، تنها از رهگذر تماسهاى خصوصى با افراد قابل و شايسته، توانست گروه كمى را به آيين خويش هدايت كند.
پس از گذشت سه سال، پيك وحى الهى فرا رسيد، و فرمان داد كه پيامبر دعوت همگانى خود را از طريق دعوت خويشاوندان و بستگان آغاز نمايد، و او را با آيه زير مورد خطاب قرار داد و گفت:
(وَأَنْذِرْعَشِيرَتَكَ الأَقْرَبِينَ * وَاخْفِضْ جَناحَكَ لِمَنِ اتَّبَعَكَ