امت اسلامى از لطف بيشترى برخوردارند، زيرا هرگاه امت هاى گذشته ازروى تقصير و كوتاهى تكليفى را فراموش مى كردند، و همچنين با تقصير در مقدمات، خطايى از آنان سر مى زد، مسؤول نسيان و خطاهاى خود بودند، ولى امت اسلامى از آن دوجهت سبكبال ترند، نه تنها از اين جهت مورد رأفت الهى قرار گرفته اند، اصول تكاليف مشقّتبار در تشريع آنان وجود ندارد چنان كه مى فرمايد:

(...رَبَّنا لا تُؤاخِذْنا إِنْ نَسِينا أَوْ أَخْطَأْنا رَبَّنا وَ لا تَحْمِلْ عَلَيْنا إِصْراً كَما حَمَلْتَهُ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِنا رَبَّنا وَلا تُحَمِّلْنا ما لا طاقَةَ لَنا بِهِ

[١] فتح/١٧.
[٢] حج/٧٨.