منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٦٥
البته مفسران ديگر نيزمانند نيشابورى در تفسير خود مى گويند: سوره شورى مكى است ولى اين آيه در مدينه نازل شده است.[١]
راه دور نرويم قرآن هايى كه زير نظر محقّقان دانشگاه الأزهر چاپ شده است بالاى سوره مى نويسند: «سورة شورى مكيّة إلاّالآيات ٢٣، ٢٤، ٢٥ و ٢٧ فمدنيّة».
و اين اختصاص به سوره شورى ندارد بلكه قسمت اعظم سوره هاى كلى آميخته با مدنى يا بالعكس مى باشند.
و امّا مدرك نزول اين آيه در حقّ خاندان رسالت كافى است كه مدارك ياد شده در زير را مراجعه بفرماييد:[٢]
پاسخ يك سؤال
ممكن است گفته شود شعار تمام پيامبران شعار: «پاداش نخواهى» است چنان كه مى فرمايد: (وَما أَسْأَلُكُمْْ عََلَيْهِ مِنْ أَجْر إِنْ أَجْرِىَ إِلاّ عَلى رَبِّ الْعالَمينَ) .[٣]
«من در برابر تبليغ رسالت خويش هيچ نوع پاداش نمى خواهم و اجر من با خدا است».
اصولاً يكى از نشانه هاى پيامبران اين است كه براى دعوت خود مزد و
[١] تفسير نيشابورى: ٣/٣١٢.
[٢] ذخائر عقبى: ٢٥; كشاف: ٣/٨١; تفسير نيشابورى:٣/٣١٢; مطالب السؤل:٨; تفسير فخر رازى:٧/٦٥٥; تفسير ابو حيان:٧/٥١٦; تفسيرنسفى در حاشيه تفسير خازن: ٤/٩٩; مجمع الزوائد تأليف هيثمى:٩/١٦٨; الفصول المهمة: ص ١٢; كفايه گنجى، ص ١٣; زرقانى در شرح مواهب:٧/٣ و ٩٢١; صواعق: ص ١٠١ و ١٣٥; نور الأبصار:ص ١٠٢; اسعاف الراغبين: ص ١٠٥.
[٣] شعراء/١٠٩.