٣٩. پيامبر گرامى (صلى الله عليه وآله) فرمود: «من قال حين يسمع النداء اللّهمّ ربّ هذهالدعوة التامة والصلاة القائمة آت محمّد الوسيلة والفضيلة وابعثه مقاماً محموداً الّذى وعدته حلت له شفاعتى يوم القيامة».[٢]

«هر كس هنگامى كه اذان را مى شنود اين دعا را «اللّهم ربّ...» بخواند بر من لازم مى شود در روز قيامت او را شفاعت كنم».

٤٠. پيامبر (صلى الله عليه وآله) فرمود: «إذا سمعتم المؤذن فقولوا مثل ما يقول ثمّ صلّوا علىّ فانّه من صلّى علىَّ صلاة صلّى اللّه عليه عشراً ثمّ سلوا اللّه عزّ وجلّ لى الوسيلة... فمن سأل اللّه لى الوسيلة حلّت عليه الشفاعة».[٣]

«هنگامى كه صداى مؤذن را شنيدند پس هر چه او مى گويد شما هم بگوييد (جمله هاى اذان را بازگو كنيد) سپس بر من صلوات بفرستيد، زيرا هر كس يك بار بر من صلوات بفرستد خداى متعادل ده بار بر او درود و رحمت مى فرستد. سپس از خدا براى من «مقام وسيله» كه

[١] مسند احمد:٤/١٠٨.
[٢] صحيح بخارى:١/١٥٩;و با مختصر تفاوت در كتابهاى زير وجود دارد: مسند احمد:٣/٣٥٤; سنن ابن ماجه:١/٢٣٩; سنن ترمذى:١/١٣٦; سنن نسائى: ٢/٢٢;سنن ابى داوود:١/١٢٦.
[٣] سنن ابى داوود: ١/١٢٤; صحيح مسلم: ٢/٤; سنن ترمذى: ٥/٢٤٦ و٢٤٧; سنن نسائى: ٢/٢٢; مسند احمد:٢/١٦٨.