٢.«پذيرش توبه بر خدا است، نسبت به كسانى كه از روى «جهالت» كار زشت انجام مى دهند، آنگاه به زودى توبه مى كنند. آنان كسانى هستند كه خدا با رحمت و كرم، به سوى آنان توجه مى كند، وخدا دانا وحكيم است».

٣.«آنان كه پس از ايمانشان كفر مىورزند و بر آن مى افزايند، هرگز توبه آنان پذيرفته نمى شود، و آنان همان گمراهانند».

٤.«پروردگارتان رحمت را بر خود نوشته است كه اگر كسى از شما از روى نادانى كار بدى انجام دهد، سپس از آن توبه نمايد، و خود را اصلاح نمايد، پس خدا آمرزنده و مهربان است».

٥ . «اي افراد با ايمان همگى به سوى خدا باز گرديد، به اميد آن كه رستگار شويد».

٦ . «بگو اي بندگان من كه در حقّ خود از حد تجاوز كره اى د، از رحمت خدا نوميد نباشيد، خدا همه گناهان را مى بخشد، او آمرزنده و مهربان است».

٧ . «او است كه توبه را از بندگانش مى پذيرد و بدى ها را مى بخشد و آنچه را كه انجام مى دهيد، مى داند».

٨ . « اي افراد با ايمان، به سوى خدا با توبه خالص (پيراسته از هر نوع اغراض مادى) باز گرديد. شايد خداو بدى هاى شما را به وسيله آن بپوشاند».

تفسير موضوعى آيات

توبه از جمله موضوعاتى است كه هم بُعد كلامى دارد و هم بُعد تفسيرى. از برخى جهات داراى بُعد فقهى است. و در عين حال، علماى