منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٤١٦
كه راضى و خشنود گردى».
و نيز قرآن مجيد به آن حضرت خطاب كرده و مى گويد:
(وَمِنَ اللَّيْلِ فَتَهَجَّدْ بِهِ نافِلَةً لَكَ عَسى أَنْ يَبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقاماً مَحْمُوداً).[١]
«بخشى از شب را با خواندن نماز نافله بيدار باش، تا پروردگارت تو را به مقام شفاعت برانگيزد».
و نيز از برخى آيات ديگر مانند آيه (٦٤) سوره نساء و آيه (٨٧) سوره مريم و آيه (٨٦) سوره زخرف و آيه (٥) سوره منافقون; شافع بودن رسول اكرم (صلى الله عليه وآله) استفاده مى شود و توضيح هر يك از اين آيات در فصل هاى پيش گذشت.
بعد از آيات قرآن، در بسيارى از روايات از جمله در ٥٢ روايت از رواياتى كه در بخش پيش ذكر شد به شافع بودن رسول اكرم (صلى الله عليه وآله)تصريح شده است كه به يكى از آنها در اينجا اكتفا مى شود.
پيامبر (صلى الله عليه وآله) فرمود: «ادخرت شفاعتى لأهل الكبائر من أُمّتى».[٢]
«شفاعت خود را براى گناهكاران از امتم كه مرتكب گناهان بزرگ شده باشند ذخيره كرده ام».
٤. اميرمؤمنان (عليه السلام)
پيامبر گرامى (صلى الله عليه وآله) فرمود: «انّى لاشفع يوم القيامة فأشفع ويشفع على فيشفع...».[٣]
[١] اسراء/٧٩.
[٢] مجمع البيان:١/١٠٤ و نيز رجوع كنيد به روايتهاى ١تا ١٧ و ٣٦ تا ٤٠ وروايات ٤٦ تا ٤٨، ٥٠ تا ٥٣، ٥٨، ٦٥، ٦٧ تا ٦٩، ٧٢ و٧٣.
[٣] مناقب ابن شهر اشوب:٢/١٥.