بِالْقَولِ وَهُمْ بِأَمْرِهِ يَعْمَلُونَ* يَعْلَمُ ما بَيْنَ أَيْديهِمْ وَما خَلْفَهُمْ وَلا يَشْفَعُونَ إِلاّلِمَنِ ارْتَضى وَهُمْ مِنْ خَشْيَتِهِ مُشْفِقُونَ).[١]

«گويند: خداوند از فرشتگان فرزندانى براى خود انتخاب كرده است (چنين نيست) بلكه آنان بندگان گرامى خدا هستند، هرگز بر فرمان او سبقت نمى گيرند و به آن عمل مى كنند، خداوند از پيش آنها و پشت سر آنها آگاه است و درباره كسانى شفاعت مى كنند كه مورد پسند خدا باشند».

٢.(وَكَمْ مِنْ مَلَك فِى السَّماواتِ لا تُغْنِى شَفاعَتُهُمْ شَيْئاً إِلاّ مِنْ بَعْدِ أَنْ يَأْذَنَ اللّهُ لِمَنْ يَشاءُ وَيَرْضى) .[٢]

«چقدر فرشتگانى در آسمانها هستند كه شفاعت آنان درباره افراد سودى نمى بخشد مگر آن كه خدا به هر كسى بخواهد اذن دهد و به شفاعت او راضى گردد».

در اين آيه فرشتگان آسمانها شفيعانى معرفى شده اند كه به اذن خداوند مى توانند شفاعت كنند.

٣.(اَلَّذينَ يَحْمِلُونَ الْعَرْشَ وَمَنْ حَولَهُ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَيُؤْمِنُونَ بِهِ وَيَسْتَغْفِرُونَ لِلَّذينَ آمَنُوا...).[٣]

«حاملان عرش و كسانى كه در اطراف آن قرار دارند، خدا را تسبيح مى گويند و به او ايمان مى آورند و درباره افراد با ايمان طلب آمرزش مى كنند».

اين آيه با صراحت كاملتر مى گويد كه حاملان عرش الهى و كسانى كه دور آن قرار دارند در حقّ افراد با ايمان طلب آمرزش مى كنند از آنجا كه زمان

[١] انبياء/٢٦ـ ٢٨.
[٢] نجم/٢٦.
[٣] غافر/٧.