گر خواجه شفاعت نكند روز قيامت *** شايد كه ز مشاطه نرنجيم كه زشتيم نه تنها گروه مشرك از رحمت گسترده خدا و شفاعت اولياى او محروم مى باشند بلكه گروهى كه بر اثر ناپاكيهاى زياد، شايستگى مغفرت خدا را ندارند ممكن است لطف الهى از طريق شفيعان درگاه او به آنان نرسد.

تا اين جا مجموع انتقادهايى كه پيرامون شفاعت شده بود، يا ممكن بود، بشود، به دقت مورد بررسى قرار گرفت، و روشن گرديد كه هيچ يك از اين اشكالات اساس و پايه محكمى نداشت و بسيارى از آنها نتيجه بينش بد و ناروا نسبت به اصول و ايده هاى مسلّم اسلامى است. در پايان اين بخش بر خود لازم و فريضه مى دانم كه از زحمات ارزنده استاد بزرگوار حضرت علاّمه طباطبايى (روحى فداه) تشكر نمايم، زيرا وى بيشتر اين اشكالات را در تفسير خود گرد آورده و به نحو مبسوط به تجزيه و تحليل آنها پرداخته است و نگارنده خود بسان ديگر علاقمندان آثار علمى استاد، در اين بخش از خرمن علمى استاد، حداكثر استفاده را نموده و به گونه اى كه مناسب با سطح فكر جوانان و ذوق آنان باشد، در اين صفحات منعكس نموده است.[٢]

انتقاد بى جا

گويا برخى سوگند ياد كرده اند كه در هر بحثى از مباحث اسلام كه وارد

[١] انبياء/٢٨.
[٢] الميزان:١/ ١٦٤ ـ ١٧١.