منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٤٣٢
بنابراين بايد روايات را مفسّر آيه (وَلا يَشْفَعُونَ إِلاّلِمَنِ ارْتَضى) قرار داد وهمانطور كه از امام هشتم (عليه السلام) در تفسير آيه وارد شده است بگوييم منظور از مورد ارتضاى الهى بودن اين است كه دين انسان مورد رضايت الهى باشد يعنى مشرك وكافر و ناصبى و دشمن رسول اكرم وخاندان او (عليهم السلام)نباشد.
٣. كارهايى كه موجب تسريع در شفاعت مى شود
١. اخلاص در ايمان و توحيد
رسول اكرم (صلى الله عليه وآله) مى فرمايد:
«أسعد الناس بشفاعتى يوم القيامة من قال لا إله إلاّ اللّه خالصاً من قلبه».[١]
«كسانى بيش از همه به شفاعت من در روز قيامت خوشبخت مى شوند كه قلباً و از روى اخلاص به خدا ايمان داشته باشند».
٢. اهل نماز وسجده بودن
پيامبر گرامى (صلى الله عليه وآله) به شخصى كه از او درخواست شفاعت مى كرد فرمود:
«أمّا فأعنى بكثرة السجود».[٢]
«مرا با كثرت سجده يارى كن».(سجده وعبادت تو موجب مى شود من بهتر بتوانم تو را شفاعت كنم).
و نيز به روايت شماره ٣٧ مراجعه كنيد.
[١] صحيح بخارى:١/٣٦.
[٢] مسند احمد:٣/٥٠٠.