داستان مباهله بزرگترين سند فضيلت براى اهل پيامبر است زيرا الفاظ و مفردات آيه حاكى است كه همراهان پيامبر در چه پايه اى از فضيلت قرار داشتند، زيرا پيامبر در اين آيه، علاوه بر اين كه حسن و حسين را فرزندان خود، و فاطمه را يگانه زن منتسب به خاندان خويش مى خواند، از شخص على (عليه السلام) به عنوان (أَنْفُسنا) تعبير مى كند و آن شخصيت عظيم جهان انسانى را به منزله جان پيامبر مى داند فضيلتى بالاتر از اين كه يك شخص از نظر معنويت و فضيلت به پايه اى برسد كه خداوند بزرگ او را به منزله جان و روح پيامبر بخواند.

آيا اين آيه، گواه برترى امير مؤمنان بر تمام مسلمانان جهان نيست؟

از رواياتى كه از پيشوايان مذهبى ما وارد شده است استفاده مى شود كه موضوع مباهله اختصاص به پيامبر نداشته و هر فرد مسلمانى در مسايل مذهبى مى تواند با مخالفان خود به مباهله برخيزد و شيوه مباهله و دعاى آن در كتابهاى حديث وارد شده براى اطلاع بيشتر به كتاب : «نور الثقلين» مراجعه بفرماييد.[١]

در رساله حضرت استاد علاّمه طباطبائى چنين مى خوانيم: «مباهله يكى ازمعجزات باقى اسلام است و هر فرد با ايمانى به پيروى از نخستين پيشواى اسلام، مى تواند در راه اثبات حقيقتى از حقايق اسلام با مخالفان خود به مباهله بپردازد و از خداوند جهان درخواست كند كه طرف مخالف، را كيفر بدهد و محكوم سازد».[٢]

[١] نور الثقلين:١/٢٩١ـ ٢٩٢.
[٢] در برخى از روايات اسلامى نيز به اين موضوع تصريح شده است، به اصول كافى، كتاب دعا، باب مباهله، ص ٥٣٨ مراجعه فرماييد.