در اين كه ايمان پس از كفر و شرك، آثار آن دو را خنثى كرده و چنين انسانى به خاطر اعمال گذشته مؤاخذه نمى شود، جاى هيچ گونه ترديدى نيست. و آيات وروايات، به روشنى بر اين مطلب گواهى مى دهند.

قرآن كريم مى فرمايد:

(وَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصّالِحاتِ وَآمَنُوا بِما نُزِّلَ عَلى مُحَمّد وَهُوَالْحَقُّ مِنْ رَبِّهِمْ كَفَّرَ عَنْهُمْ سَيِّئاتِهِمْ وَأَصْلَحَ بالَهُمْ) .[١]

«آنان كه (به خدا) ايمان آورده و عمل صالح انجام دادند و به آنچه كه به حق از جانب خداوند بر حضرت محمد (صلى الله عليه وآله) نازل گرديده است معتقد شدند، خداوند گناهان آنان را پوشانيده و حال آنان را (در دنيا و آخرت) نيكو مى سازد».[٢]

امام باقر (عليه السلام) فرمودند:گروهى از كافران، پس از آن كه ايمان آوردند، خدمت پيامبر آمده و گفتند: آيا ما به واسطه كارهايى كه در زمان جاهليت انجام داده اىم، مؤاخذه مى شويم؟

پيامبر (صلى الله عليه وآله) فرمود: هركس ايمان واقعى اختيار كند، خداوند او را به خاطر گناهان دوران جاهليت عقوبت نمى كند. ولى اگر كسى واقعاً ايمان نياورده باشد، و فقط به ظاهر خود را مسلمان سازد، هم به واسطه گناهان گذشته و هم گناهان بعد از اسلام آوردن، عقوبت مى شود.[٣]

[١] محمدصلَّى اللّه عليه و آله و سلَّم/٢.
[٢] در آيه ٦٥سوره مائده نيز، ايمان و پاكدامنى، مايه كفّاره گناهان و رفتن به بهشت قلمداد گرديده است، چنان كه مى فرمايد: (وَلَوْ أَنَّ أَهْلَ الْكِتابِ آمَنُوا وَاتَّقَوْا لَكَفَرْنا عَنْهُمْ سَيِّئاتِهِمْ وَلأَدْخَلْناهُم جَنّاتِ النَّعيم) .
[٣] اصول كافى:٢/٤٦١، كتاب الإيمان و الكفر.