آنگاه كه آن كتاب در جامعه مصر منتشر شد خرده گيران متعصب ، او را به خاطر نقل اين حديث حتى به صورت ناقص انتقاد كرده او ناچار شده كه خشم خدا را در برابر رضاى مردم بخرد از اين جهت در چاپ دوم و چاپهاى بعدى جمله نخست را نيز حذف كرد، اين است معنى روشنفكرى و آزاد منشى.

٢. آيه(إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللّه)

(إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَهُمْ راكِعُونَ).[١]

«ولى شما، خدا و پيامبر او و كسانى هستند كه ايمان دارند ونماز مى گزارند، و در حال ركوع زكات مى دهند».

(وَمَنْ يَتَوَلَّ اللّهَ وَرَسُولَهُ وَالَّذِينَ آمَنُوا فَإِنَّ حِزْبَ اللّهِ هُمُ الْغالِبُونَ).[٢]

«هركس خدا و فرستاده او و افراد با ايمان را ولى خود اتخاذ كند، به راستى (پيروان) حزب خدا پيروزند».

مفسران مى نويسند: سائلى وارد مسجد شد و درخواست كمك كرد، كسى چيزى به او نداد، امام على (عليه السلام) در حالى كه در ركوع بود با انگشت خود كه انگشترى در آن بود به فقير اشاره كرد تا انگشترى را از دست او در آورد، او نيز انجام داد و مسجد را ترك گفت.

در اين موقع خبر به پيامبر رسيد، او رو به درگاه الهى نمود وگفت: خدايا همان طور كه براى موسى از خاندان خويش، وزيرى معين نمودى، پروردگارا براى من نيز از اهل بيتم،وزيرى معين بفرما، در اين لحظه فرشته وحى فرود آمد و آيه ياد شده را براى پيامبر خواند.

[١] مائده/٥٥.
[٢] مائده/٥٦.