٢٠. «شيخ الاسلام علاّمه شهير مرحوم محمد باقر، معروف به مجلسى»(متوفاى سال ١١١٠) كه در گردآورى اخبار پيشوايان شيعه به حق، رنج توانفرسايى كشيده، و در حلّ مشكلات اخبار، موفقيت كامل به دست آورده است، از جمله كسانى است كه در كتاب هاى خويش مخصوصاً حقّ اليقين و بحار الانوار [٢] از نظر نقل اخبار مربوط به شفاعت، حقّ كلام را ادا نموده است.

٢١. «سيد شبر» مى گويد: در ميان مسلمانان اختلافى نيست كه پيامبر اسلام درباره امت خويش بلكه امت هاى گذشته شفاعت خواهد كرد و اين مطالب از ضروريات دين اسلام است و اگر اختلافى باشد در معنى شفاعت است. دانشمندان شيعه و اكثر علماى اهل تسنن مى گويند شفاعت هم به خاطر افزايش پاداش و ترفيع درجه انجام مى گيرد، و هم به خاطر نجات گنهكاران از عذاب.

ولى فرقه «خوارج و معتزله» آن را به صورت نخست منحصر كرده اند كه دلايل عقلى و نقلى بر خلاف آن گواهى مى دهند.

٢٢. «محمد عبده» كه از دانشمندان عصر اخير و از نوپردازان جامعه مصرى است شفاعت را به عنوان يك اصل مسلم پذيرفته و مى نويسد:

آيات و رواياتى كه درباره شفاعت وارد شده از آيات متشابه است و روش

[١] اليواقيت والجواهر فى بيان عقائد الأكابر، تأليف عبدالوهاب شعرانى:٢/١٧٠.
[٢] حقّ اليقين، ص ٤٧٣، چاپ انتشارات جاويدان و بحار الأنوار:٨/٢٩ ـ ٦٣.