(مَثَلُ الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ فى سَبيِلِ اللّهِ كَمَثَلِ حَبَّة أَنْبَتَتْ سَبْعَ سَنابِلَ فى كُلّ سُنْبُلَة مِائَةُ حَبَّة وَاللّهُ يُضاعِفُ لِمَنْ يَشاءُوَاللّهُ واسِعٌ عَلِيمٌ) .[٢]

«اموال كسانى كه در راه خدا انفاق مى كنند مانند دانه اى است كه هفت سنبل را مى روياند و در هر يك از اين سنبل ها، هفت دانه وجود دارد و خداوند براى هركس كه بخواهد افزايش مى دهد و خدا داراى قدرت گسترده و دانا است».

در اين آيه، رويش دانه ها را به «حبه» نسبت داده و مى گويد:(أَنبتت) تو گويى «حبه» توان تبديل به چنين سنبلها را دارد.(روياندن گياه).

روشن ترين آيه اى كه به اثر پذيرى و تأثير گذارى ميان پديده هاى طبيعى تصريح مى كند آيه ياد شده در زير مى باشد:

(اللّهُ الَّذِى يُرْسِلُ الرِّياحَ فَتُثيرُ سَحاباً فَيَبْسُطُهُ فِى السَّماءِ كَيْفَ

[١] لقمان/١٠.
[٢] بقره/٢٦١.