شده است اجتناب نمايد، خداوند گناهان ديگر او را مى بخشد و او را در جايگاه ارجمندى وارد مى سازد. آنگاه فرمودند: گناهانى كه موجب ورود در آتش مى شوند، عبارتند از:

١. كشتن نفس محترم (و بى گناه).

٢. عاق والدين.

٣. خوردن ربا.

٤. باديه نشينى پس از هجرت (التَّعرُّبُ بَعْدَ الْهِجْرَةِ) و مقصود اين است كه انسان از مناطق دور افتاده كه هيچ خبرى از اسلام و برنامه هاى دينى در آن نيست، به سرزمينى هجرت نمايدكه تعاليم الهى در آنجا رواج دارد،ولى بار ديگر به همان منطقه دور افتاده باز گردد و در نتيجه نتواند وظايف دينى خود را فرا گرفته و انجام دهد.

٥. متهم نمودن زنان پاكدامن به گناه.

٦. خوردن مال يتيم.

٧. فرار از ميدان جنگ.[١]

٤. توبه و ندامت از گناه

(يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا تُوبُوا إِلَى اللّهِ تَوْبَةً نَصُوحاً عَسى رَبّكُمْ أَنْ يُكَفِّر عَنْكُمْ سَيِّئاتِكُمْ وَيُدْخِلَكُمْ جَنّات تَجْرى مِنْ تَحْتِهَا الأَنْهار).[٢]

«اى افرادى كه ايمان آورده اى د، صادقانه به سوى خدا توبه كنيد(تصميم به بازگشت به گناه نداشته و بار ديگر مرتكب گناه نگرديد) اميد است خداوند گناهان

[١] وسائل الشيعة:١١، باب ٤٦ از جهاد النفس، حديث ٣٢.
[٢] تحريم /٨.