منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٤٣٩

«حديقة الحقيقة» درباره پيامبر گرامى گفته است:

برده بر بام آسمان رخشش *** سايه بخت وپايه تختش...

در رسالت تمام بود تمام *** در كرامت امام بود امام...

زاد كم توشگان قناعت او *** قوّت امّتان شفاعت او[١]

٣ .جمال الدين محمد بن عبدالرزاق اصفهانى (متوفاى سال ٥٨٨ هجرى) در تركيب بند معروف خود در بعثت حضرت رسول اكرم (صلى الله عليه وآله) به مطلع:

اى از بر سدره شاهراهت *** وى قبه عرش تكيه گاهت

دربند آخر چنين گفته:

هر آدميئى كه او ثنا گفت *** هرچ آن نه ثناى تو، خطا گفت

خود خاطر شاعرى چه سنجد؟ *** نعت تو سزاى تو، خدا گفت

گرچه نه سزاى حضرت تست *** بپذير هر آنچه اين گدا گفت...

در عمر هر آنچه گفت يا كرد *** نادانى كرد و ناسزا گفت...

تو محو كن از جريده او *** هر هرزه كه از سر هوا گفت

چون نيست بضاعتى ز طاعت *** از ما گنه و ز تو شفاعت[٢]

٤. خاقانى شروانى (متوفاى سال ٥٧٥ هجرى ) در قصيده اى به مطلع:

هر صبح سر به گلشن سودا برآورم *** وز صـور آه بـــر فـلك آورم