و نيز در رواياتى كه به شماره هاى ١، ٢، ٣، ٦، ٩، ١٧، ٢١، ٢٢، ٢٤و ٢٧ در بخش «شفاعت در احاديث اسلامى» خوانديم به همين موضوع «كافر شفاعت نمى شود» اشاره شده است مراجعه شود.

٢. ستمگر شفاعت نمى شود

قرآن مجيد مى فرمايد:

(...ما لِلظّالِمينَ مِنْ حَميم وَلا شَفيع يُطاع) .[٢]

«براى ستمگران دوست وشفاعت كننده اى كه شفاعت او پذيرفته شود نيست».

پيامبر گرامى (صلى الله عليه وآله) مى فرمايد:

«أمّا شفاعتى ففى أصحاب الكبائر ما خلا أهل الشرك و الظّلم».[٣]

«شفاعت من براى كسانى است كه مرتكب گناه بزرگ شده باشند جز شرك وستمكارى.(كه اين دو مانع از شفاعت مى باشند)».

٣. دشمنان خاندان رسالت شفاعت نمى شوند

امام صادق (عليه السلام) فرمود:

«لو انّ الملائكة المقربين والأنبياء المرسلين شفَّعُوا فى ناصب ما

[١] امالى صدوق، ص ٥.
[٢] غافر/١٨.
[٣] خصال صدوق،ص ٣٥٥.