منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٤٢٤

«شفاعت كنندگان پنج طايفه اند: ١. قرآن، ٢.خويشاوندان، ٣. امين بودن و ...».

١٧. توسل به رسول گرامى (صلى الله عليه وآله)

امام چهارم (عليه السلام) در دعايى اين طور مى گويد:

«صلّ على محمّد وآله واجعل توسلى به شافعاً يوم القيامة نافعاً انّك أنت أرحم الرّاحمين».[١]

«بارالها درود بر محمد و آل او بفرست و توسل مرا به او، شفيع من گردان در روز قيامت كه مرا سود دهد. تويى از همه مهربانان مهربانتر».

١٨. روزه

پيامبر (صلى الله عليه وآله) مى فرمايد:

«الصّيام والقرآن يشفعان للعبد يوم القيامة، يقول الصيام أىّ ربّ منعتهالطعام والشهوات بالنهار فشفعنى فيه...».[٢]

«روزه و قرآن براى كسى كه روزه گرفته و در شبها قرآن تلاوت كرده است شفاعت مى كنند. روزه مى گويد: پروردگارا !من اين شخص را از خوردن غذا و انجام شهوات در روز مانع شدم. پس شفاعت مرا درباره او بپذير...».

١٩. درود فرستادن بر محمد و آل او

از امام سجاد (عليه السلام) در دعاى ٣١ صحيفه اين طور نقل شده است:

«صلّ على محمّد وآله صلاة تشفع لنا يوم القيامة ويوم الفاقة إليك».[٣]