«بارالها! من كه نزد تو آمدم دلگرمى به آن ندارم كه كردار شايسته اى از پيش فرستاده باشم، و يا به شفاعت هيچ آفريده اى جز محمد و اهل بيت او اميدوار باشم».

٦٦. و در دعاى ديگر مى گويد:

«الهى ليس لى وسيلة إليك إلاّ عواطف رأفتك ولا ذريعة إليك إلاّ عوارف رحمتك وشفاعة نبيّك نبىّ الأُمّة».[٢]

«بارالها! من وسيله اى نزد تو ندارم مگر توجه و مهربانى تو، و دستاويزى ندارم مگر عنايت و بخشش تو وشفاعت پيامبرت كه پيامبر رحمت است».

٦٧. و در دعاى ديگر مى گويد: «صلّ على محمّد وآله واجعل توسلى به شافعاً يوم القيامة نافعاً إنّك أنت أرحم الراحمين».[٣]

«بارالها! درود بر محمد و آل او فرست. و توسل مرا به او شفيع من گردان تا در قيامت مرا سود دهد. تويى از هر مهربانى مهربانتر».

[١] دعاى چهل و هشتم صحيفه.
[٢] ملحقات صحيفه، ص ٢٥٠، چاپ اسلاميه.
[٣] ملحقات صحيفه، ص ٢٢٩.