منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٣٧٩

باللّه شيئاً».[١]

«شفاعت من بخواست خدا به كسانى مى رسد كه با ايمان از دنيا بروند و مشرك نباشند».

٤. پيامبر گرامى (صلى الله عليه وآله) فرمود:« قوله: (عَسى أَنْ يَبْعَثَكَ رَبّكَ مَقاماً مَحْمُوداً) هو المقام الذى اشفع لأُمّتى فيه».[٢]

«مقام محمود كه در آيه ٧٩ سوره بنى اسرائيل آمده است، همان مقامى است كه در آن براى امتم شفاعت مى كنم».

٥. پيامبر گرامى (صلى الله عليه وآله) فرمود: «أنا أوّل شافع وأوّل مشفّع».[٣]

«من نخستين كسى خواهم بود كه شفاعت مى كند و اوّلين كسى خواهم بود كه شفاعت او پذيرفته مى شود».

٦. پيامبر گرامى (صلى الله عليه وآله) فرمود: «شفاعتى لمن شهد أن لا إله إلاّ اللّه مخلصاً يصدق قلبه لسانه ولسانه قلبه».[٤]

«شفاعت من براى كسى است كه به خداى يگانه ايمان داشته باشد و زبان و قلبش يكى باشد».

٧. پيامبر گرامى (صلى الله عليه وآله) فرمود: «انّ شفاعتى يوم القيامة لأهل الكبائر من أُمّتى».[٥]

«شفاعت من در روز قيامت براى كسانى از امتم خواهد بود كه مرتكب گناهان بزرگ شده باشند».

---

[١] مسند احمد:٢/٤٢٦.
[٢] مسند احمد:٢/٥٢٨. وبا مختصر تفاوت در ج٢، ص ٤٤٤ و٤٧٨; و در سنن ترمذى:٤/٣٦٥ وجود دارد.
[٣] سنن ترمذى:٥/٣٤٨ و سنن دارمى:١/٢٦ و٢٧.
[٤] مسند احمد:٢/٣٠٧ و٥١٨.
[٥] سنن ابن ماجه:٢/١٤٤١. و در كتابهاى زير با مختصر تفاوت همين عبارت وجود دارد. مسند احمد:٣/٢١٣; سنن ابى داوود:٢/٥٣٧و سنن ترمذى:٤/٤٥.