هرگاه دعاى پيامبر چنين نفعى به حال انسان دارد چه مانعى دارد كه از او خواسته شود كه در حقّ انسانى چنين دعايى بكند و درخواست دعا جز درخواست شفاعت، چيز ديگرى نيست.

٣. (...وَلَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جاؤُوكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللّهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللّهَ تَوّاباً رَحِيماً).[٣]

«هرگاه آنان هنگامى كه بر خويش ستم كردند پيش تو مى آمدند و از خداوند طلب آمرزش مى كردند و پيامبر نيز براى آنان طلب آمرزش مى كرد، خدا را توبه پذير و رحيم مى يافتند».

اين كه مى گويد:(جاؤوك) «به سوى تو مى آيند» مقصود اين است كه مى آيند درخواست دعا و طلب آمرزش از پيامبر كنند، و اگر هدف اين نبود آمدن آنان لغو بود، و شرفيابى حضور پيامبر (صلى الله عليه وآله)و درخواست، خود گواه بر

[١] محمد/١٩.
[٢] توبه/١٠٣.
[٣] نساء/٦٤.