منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٣٤٠
شيئاً إلاّ شفعهم اللّه فيه».
«هرگاه مسلمانى بميرد و بر جنازه او چهل مرد كه شرك نمىورزند نماز بگزارند خداوند شفاعت (دعاى) آنها را درباره وى مى پذيرد».[١]
در اين حديث دعا كننده به عنوان شافع معرفى شده است.
در حديث ديگر چنين مى فرمايد: «هرگاه صد نفر بر جنازه كسى نماز بگزارند و همه آنان در حقّ اوشفاعت كنند(دعا نمايند) خداوند شفاعت آنها را مى پذيرد».[٢]
حالا اگر كسى در حال حيات خود از چهل دوست با وفايش بخواهد كه پس از مرگش براى نماز خواندن بر جنازه وى حاضر گردند و در حقّ وى دعا نمايند در واقع از آنها طلب شفاعت كرده و مقدمات شفاعت بندگان خدا را فراهم كرده است.
٢. احاديث اسلامى و سيره صحابه
محدث معروف «ترمذى» نويسنده يكى از صحاح اهل تسنن از انس نقل مى كند:
«سألت النبى أن يشفع لى يوم القيامة فقال: أنا فاعل قلت: فأين أطلبك؟ فقال: على الصراط...».[٣]
«انس مى گويد : از پيامبر درخواست كردم كه در روز قيامت در حقّ من شفاعت كند وى پذيرفت وگفت شفاعت خواهم كرد گفتم: كجا تو را پيدا كنم؟ فرمود: كنار "صراط"...».
[١] صحيح مسلم:٣/٥٤.
[٢] صحيح مسلم:٣/٥٣.
[٣] سنن ترمذى: ٤/٦٢١، كتاب القيامة.