١. (خَلَقَ السَّماواتِ بِغَيْرِ عَمَد تَروْنَها وَأَلْقى فِى الأَرْضِ رَواسِىَ أَنْ تَمِيدَ بِكُمْ وَبَثَّ فِيها مِنْ كُلِّ دابَّة وَأَنْزَلْنا مِنَ السَّماءِ ماءً فَأَنْبَتْنا فِيها مِنْ كُلِّ زَوج كَريم)(لقمان/١٠)

٢. (إِنَّ اللّهَ يُمْسِكُ السَّماواتِ وَالأَرْضَ أَنْ تَزولا...) (فاطر/٤١)

٣. (وَالسَّماءَ رَفَعَها وَوَضَعَ الْمِيزانَ)(الرحمن/٧)

ترجمه آيات

١.(«او) آسمانها را بدون ستونى كه آن را ببينيد آفريد، و در زمين كوه هايى افكند، تا شما را نلرزاند(وجايگاه شما آرام باشد)، و از هر گونه جنبده اى روى آن منتشر ساخت; و از آسمان آبى نازل كرديم و به وسيله آن در روى زمين انواع گوناگونى از جفتهاى گياهان پر ارزش رويانيديم».

٢. «خداوند آسمانها و زمين را تا از نظام خود منحرف نشوند نگاه مى دارد».

٣. «آسمان را برافراشت و ميزان و قانون (در آن) گذاشت».