١٧. «علاء الدين معروف به ملا على قوشچى»(متوفاى ٨٧٩) كه از دانشمندان بزرگ علم كلام در نزد اهل تسنن است، در شرح تجريد خود مى نويسد: مسلمانان شفاعت را به عنوان يك اصل مسلم پذيرفته اند و درباره آن اختلاف ندارند و مفسران مى گويند كه مراد از «مقام محمود» (مقام پسنديده) در آيه همان شفاعت پيامبر گرامى (صلى الله عليه وآله) است.

وى سپس رشته بحث را به تحقيق درباره معنى شفاعت كشيده و نظريه معتزله و ديگر علماى اسلام را به روشنى بيان كرده است.[٣]

١٨.«محقّق دوانى» در شرح معروف خود مى نويسد:[٤]

شفاعت براى دفع عذاب و بالا بردن درجه براى آن گروهى كه خدا اذن دهد ثابت و محقق است مانند پيامبران و افراد با ايمان چنان كه خداوند مى فرمايد:

(يَومَئِذ لا تَنْفَعُ الشَّفاعَةُ إِلاّ مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحمنُ وَرَضِىَ لَهُ قَولاً) .[٥]

١٩. «شعرانى» مى گويد:

محمد (صلى الله عليه وآله) نخستين فردى است كه روز قيامت شفاعت مى كند و

[١] محمّد/١٩.
[٢] ارشاد الطالبين، ص ٢٠٦ و در كتاب شرح باب حادى عشر، ص ٦١و٦٢ كه يكى ديگر از كتاب هاى كلامى فاضل مقداد است، به طور مشروح بحث كرده است.
[٣] شرح تجريد، چاپ تبريز، ص ٥٠١.
[٤] شرح جلال الدين:٢/٢٧٠.
[٥] طه/١٠٩.