در ميان مسلمانان اختلافى نيست كه شفاعت از اصول مسلم اسلام است چيزى كه هست پيروان مكتب «وعيديه»[١] مى گويند: نتيجه شفاعت، افزايش پاداش و ترفيع درجه است ولى ديگران آن را به معنى نجات بندگان گنهكار از عذاب تفسير نموده اند.

سپس وى به رد نظريه نخست پرداخته وبحث را به پايان رسانيده است.[٢]

١٠. «احمد بن الحسن الرصاص»(متوفاى حدود ٦٠٠) مؤلف كتاب «مصباح العلوم»[٣] (كه در بيان عقايد زيديه تأليف شده است) چنين مى نويسد: شفاعت پيامبر گرامى (صلى الله عليه وآله) در روز رستاخيز از امور قطعى غير قابل انكار است.

١١. «فخر رازى» مى گويد:

امت اسلامى اتفاق نظر دارند كه پيامبر اسلام روز رستاخيز حقّ شفاعت دارد.

گروه معتزله شفاعت را جور ديگر تفسير نموده مى گويند: مقصود از شفاعت پيامبر در اين روز آن است كه شفاعت وى سبب مى شود كه پاداش نيكوكاران بالا برود نه اين كه گنهكاران را از عذاب برهاند.

[١] مقصود«معتزله» است.
[٢] روضة الواعظين، ص ٤٠٥.
[٣] معروف به (ثلاثين) از انتشارات دانشگاه عربى بيروت با مقدمه دكتر محمد عبدالسلام كفافى استاد ادبيات اسلامى در دانشگاه قاهره، چاپ ١٩٧١.