از آنجا كه در پيشگفتار، حقيقت شفاعت را به طور فشرده بيان كرديم، شايسته است كه پيش از هر چيز پيرامون آثار تربيتى و خصوصيات انقلابى اين ايده مذهبى بحث كنيم.

هر چند از نظر بحث هاى كلاسيكى لازم بود كه قبلاً، دلايل شفاعت را از نظر قرآن وحديث مورد بحث وبررسى قرار دهيم سپس به آثار تربيتى و انقلابى آن بپردازيم، زيرا تا وجود چيزى از نظر عقل ونقل ثابت نگردد، بحث پيرامون آثار تربيتى آن، جنبه فرضى خواهد داشت.

امّا چون امروز از ديد بسيارى از خوانندگان ، اهميت و لزوم بحث پيرامون يك ايده مذهبى، در گرو آثار تربيتى و سازندگى آن است; و اگر يك ايده مذهبى در اين مسير قرار نگيرد آن را از مسائل درجه دوى مذهبى مى شمارند و احياناً خود را موظف به غور و بحث در آن نمى دانند.

روى اين لحاظ براى نشان دادن اهميت بحث و اين كه ايده «شفاعت» حتى روى مقياسى كه آنان براى درجه بندى مسايل مذهبى ترتيب داده اند، از مسايل درجه يك مى باشد، بحث پيرامون آثار تربيتى و اصلاحى آن را بر ديگر بحث ها مقدم داشته ابتدا در اين مورد به بحث و گفتگو مى پردازيم.