منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٧٤
نورانيت انسان هاى نورانى، يك نوع دگرگونى در وجود آنان رخ داده و جرقه انقلاب وجهش به سوى كمال در روح وروان آنان روشن مى گردد.
اين تصوير نارسا و كمرنگى از حقيقت شفاعت اخروى است كه به وسيله شافعان راستين به اذن الهى انجام خواهد گرفت و تا خود به آن جهان گام ننهيم، به حقيقت آن واقع نخواهيم شد.
بايد درباره شفاعت همان طور بينديشيم كه درباره توبه وندامت مى انديشيم، جاى شك نيست كه توبه وندامت از اعمال گذشته با شرايطى كه گفته شده است انسان را شستشو داده و جرقه انقلاب را در كانون وجود او روشن مى سازد و هرگز كسى نگفته است كه تشريع توبه مايه جرأت تبهكاران مى گردد. همچنين نبايد موضوع اعتقاد به شافعت را مايه جرأت ووسيله گسترش گناه بينديشيم، بلكه بايد آن را روزنه اميد به سوى بازگشت به طهارت وپاكى تلقى كنيم. مشروح اين قسمت را در نخستين بخش از اين كتاب مى خوانيد.
ما به كمك خدا در اين كتاب، شفاعت را از جهات گوناگون مورد بحث و بررسى قرار مى دهيم; وپيرايه هاى نامطلوبى را كه (مانند علف هاى هرزه اى كه كنار گل هاى زيبا سبز مى شوند) به آن بسته شده بريده وقيچى خواهيم نمود. در اين كتاب مسأله شفاعت از جهات مختلفى مورد بحث وبررسى قرار گرفته است كه فهرست آن به قرار زير است:
١. سازندگى و آثار تربيتى اعتقاد به شفاعت.
٢. آرا و نظريات دانشمندان اسلام پيرامون شفاعت.
٣. شفاعت از ديدگاه قرآن.
٤. حقيقت شفاعت چيست؟