مسلماً به كار بردن صيغه جمع در مورد مفرد بى نكته نخواهد بود و در آيات ياد شده نكته آن روشن است وشايد علت آن در آيه اين است كه عواطف منافقان بر ضد امام تحريك نشود و بدانند كه اين يك قانون كلى است و امكان دارد افراد و مصاديق فراوان پيدا كنند كه فعلاً مصداق آن على بن ابى طالب است.

زمخشرى در كشاف خود نكته ديگرى نيز ياد مى كند، و آن اين كه: با آوردن صيغه جمع مى خواهد علاقه افراد را بر اين كار تحريك كند، و آنها بكوشند خود را به حد كمال برسانند.[٣]

٣. آيه بلاغ

(يا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ وَإِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ

[١] منافقون/٨.
[٢] مانند آيه يكم از سوره ممتحنه كه مى فرمايد: (يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَتَّخِذُوا عَدُوِّى وَعَدوَّكُمْ أَولياءَ...) مفسران مى گويند: مقصود از افراد با ايمان خاطب بنى ابى بليعه است.
[٣] كشاف:١/٢٤٧.