فرهنگ شیعه - خطيبي کوشکک، محمد و همکاران - الصفحة ٣٤٩ - ٥ رذيلتهاى اخلاقى
و دورويى مىآفريند.» (كافى، ٢/ ٣٠٠)
٣. ترس:
گاه دشمنان از آن رو كه توانايى رويارويى با اهل ايمان را ندارند و از فرجام آن مىهراسند، لباس ديندارى درمىپوشند و كفر خويش را پنهان مىسازند و موزيانه و پنهانكارانه به مبارزه خويش تداوم مىبخشند (ر. ك. تفسير نمونه، ١/ ٩٧).
٤. دروغ:
بنابر پارهاى روايات، دروغگويى به نفاق مىانجامد و رفته رفته آدمى را از ايمان جدا مىسازد؛ چنان كه امام على (ع) مىفرمايد: «دروغگويى به نفاق مىرسد.» (ميزان الحكمة، ٤/ ٣٣٢٨)
٥. رذيلتهاى اخلاقى:
امام على (ع) در حديث مفصّلى، علل نفاق را بر مىشمارد و مىفرمايد: «نفاق بر چهار پايه استوار است: هوس و سهلانگارى و خشم و طمع.
هوس را چهار شعبه است: ستم و تجاوز و شهوت و سركشى .... سهلانگارى را نيز چهار شعبه است: غفلت و غرور به رحمت الهى و آرزو و ترس و .... خشم را نيز چهار شعبه است: تكبّر و تفاخر و غرور و تعصّب.
طمع را نيز چهار شعبه است: شادمانى، سرمستى، خيرهسرى و فزونخواهى.» (كافى، ١/ ٣٩٣ باب صفة النفاق و المنافق)