فرهنگ شیعه - خطيبي کوشکک، محمد و همکاران - الصفحة ١٧٥ - زندگىنامه
اثبات پيامبرى:
پيامبران الهى براى اثبات حقّانيّت مدّعاى خويش از وسايلى متعدّد بهره مىبرند: معجزه، بشارت پيامبران پيشين و خُلق و خوى و شخصيّت والاى آنان. پيامبر اسلام ٦ از هر سه وسيله برخوردار بوده است.
خاتميّت:
قرآن كريم، پيامبر اسلام ٦ را واپسين پيامبر الهى مىخواند (احزاب/ ٤٠). همان پيامبر بزرگ الهى نيز بارها بر اين حقيقت تصريح كرده است (به عنوان نمونه: مستدرك حاكم، ٣/ ١٠٩؛ خاتميّت).
***
پيامبر اسلام ٦
نام مباركش محمّد و فرزند عبداللّه بن عبدالمطّلب (ع) و آمنه بنت وهب (س) است. به سال ٥٢ پيش از هجرت (٢٠ اوت ٥٧٠ م.) به دنيا آمد (بحارالانوار، ١٥/ ٢٤٨؛ مجموعه آثار شهيد مطهّرى، ١٦/ ١٩٢؛ زندگى و آيين محمّد، ١٥). پدر و مادر ارجمندش، هر دو از شريفترين خاندانهاى قريش و از نسل عبد منافاند.
زندگىنامه:
حضرت محمّد ٦ هنوز به دنيا نيامده بود كه پدرش از دنيا رفت و چون به دنيا آمد، عبدالمطّلب (ع) سرپرستى او را بر عهده گرفت. در پنج سالگى مادر خويش را نيز از دست داد. عبدالمطّلب (ع) او را بسيار گرامى مىداشت و چون هنگام رحلتش در رسيد، ابوطالب (ع) را به سرپرستىاش گمارد كه فرزند ارشدش بود (بحارالانوار، ١٥/ ٤٠٦). ابوطالب (ع) و عبداللّه از يك مادر بودند. او از شخصيّتهاى بانفوذ مكّه بود و به بازرگانى اشتغال داشت. نقل است كه در سفرى تجارى، برادرزاده خويش محمد ٦ را همراه برد. چون به بُصرى رسيدند، راهبى مسيحى به نام بحيرا، محمّد ٦ را ديد و ابوطالب را از آينده او خبر داد.
بحيرا گفت كه ما نشان او را در كتابهايمان ديدهايم و وصفش را از پدرانمان شنيدهايم.
محمّد را از يهوديان دور دار كه اگر او را بشناسند، به قتلش كمر خواهند بست (سيّد المرسلين، ١/ ٢٣١). وقتى حضرت محمّد ٦ به جوانى رسيد، پيشه خانوادگى خويش را برگزيد و به بازرگانى روى آورد. چيزى نگذشت كه در پاكدامنى و امانتدارى و درستكارى شهره قريش شد؛ چونان كه مردم او را به «محمّد امين» خواندند. در بيست و پنج سالگى با