چهارم. «اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! هر كس از شما از آيين خويش بازگردد، خداوند در آينده گروهى را مى‌آورد كه آنان را دوست دارد و آنان نيز او را دوست دارند؛ در برابر مؤمنان فروتن‌اند و در برابر كافران سرسخت و نيرومند. آنان به راه خدا جهاد مى‌كنند و از سرزنش سرزنش‌كنندگان بيم نمى‌برند.» (مائده/ ٥٤) در روايت است كه امام صادق (ع) مراد اين آيه شريف را ياران حضرت مهدى (ع) دانسته است (سيماى حضرت مهدى در قرآن‌، ١١٨). در برخى تفاسير نيز آمده است كه اين آيه درباره حضرت قائم و اصحاب او نازل شده است كه به راه خدا مى‌جنگند و از چيزى پروا نمى‌كنند (تفسير قمى‌، ١/ ١٧٠). پنجم. «بقيّة اللّه براى شما مردم بهتر است اگر مؤمن باشيد.» (هود/ ٨٦) از برخى روايات برمى‌آيد كه مراد از «بقيّة اللّه» حضرت مهدى (ع) است؛ همانند روايتى كه بنابر آن، كسى از امام صادق (ع) مى‌پرسد: «چون مى‌خواهيم به حضرت قائم سلام گوييم، آيا مى‌توانيم او را اميرالمؤمنين خطاب كنيم؟» فرمود:

«نه؛ اين لقب را خداوند تنها به على بن ابى‌طالب داده است.» پرسيد: «او را چه خطاب كنيم؟» فرمود: «بگوييد: السَّلامُ عَلَيكَ يَا بَقيَّةَ اللّهِ!» آن گاه امام (ع) اين آيه را بر زبان آورد: «بَقِيَّتُ اللَّهِ خَيْرٌ لَكُمْ ...» (نور الثّقلين‌، ٣/ ٣١١ و ٣١٣) افزون بر اين آياتى ديگر نيز به حضرت مهدى (ع) و رخدادهاى آخرالزّمان و حوادث مقارن ظهور و پس از آن، تفسير شده‌اند و در اين تفسير بر احاديث نبوى ٦ و علوى (ع) و ديگر امامان معصوم (ع) استناد گشته است.

مى‌توان گفت كه در همه منابع تفسيرى شيعه ذيل اين آيات، از حضرت مهدى نيز ياد شده است. افزون بر اين، كتبى نيز ويژه آيات حضرت مهدى (ع) تأليف شده‌اند؛ از آن جمله است: المحجّة فيما نزل فى القائم الحجّة نوشته سيّد هاشم بحرانى.

اين كتاب با نام‌ سيماى حضرت مهدى در قرآن‌ ترجمه شده است. نيز كتاب‌ المهدى فى القرآن‌ به قلم سيّد صادق حسينى شيرازى، بدين موضوع پرداخته است.

تفسيرهاى معتبر اهل سنّت نيز برخى آيات را درباره حضرت مهدى (ع) و ظهور او دانسته‌اند. از آن جمله است: غرائب القرآن، نوشته نظام نيشابورى؛ كشّاف‌ نوشته جاراللّه زمخشرى؛ روح المعانى‌، نوشته شهاب الدّين آلوسى بغدادى؛