فرهنگ شیعه - خطيبي کوشکک، محمد و همکاران - الصفحة ٨٨ - ب شناخت علمى
***
افعال خداوند
«افعال» جمع «فعل» و اصطلاحى است كلامى كه متكلّمان درباره آن، مباحثى فراوان طرح كردهاند. از اين مباحث است آنكه افعال خداوند چگونهاند و آيا از نوع فعل بندگاناند يا نه و آيا هدفى دارند و اگر هدفى دارند، آيا هدف، به خداوند عايد مىشود و ديگر آنكه آيا افعال خداوند از نوع ابداعاند يا تخليق و ....
متكلمان اماميّه بر آناند كه همه افعال خداوند، هدفمند و حكيمانهاند. فعل بىهدف، عبث است و عبث از خداى حكيم سر نمىزند و اين هدف، يا منفعت آفريدگان است و يا دفع ضرر از آنها؛ زيرا نفع و ضرر و حاجتمندى به ساحت الهى راه ندارد (فرهنگ معارف اسلامى، ١/ ٢٥٣؛ كشف المراد، ٣٣١؛ محاضرات فى الالهيات، ١/ ٢٣٥- ٢٣٣).
آيات بسيارى از قرآن كريم بر هدفدار بودن خلقت انسان و آسمانها و زمين تأكيد مىكنند (مؤمنون/ ١١٥؛ دخان/ ٣٨؛ ص/ ٣٧).
***
اقسام شناخت: گونههاى آگاهى
شناخت انسان از گذر ملاكهايى تقسيمپذير است.
يكى از اين ملاكها، چگونگى حصول است
كه شناخت را به چهار گونه تقسيم مىكند:
الف. شناخت سطحى يا عمومى:
شناختى است كه انسان از پيرامون خود با حواسّ ظاهرى حاصل كند و آسانترين و عمومىترين گونه شناخت است (شناخت، ٣٣).
ب. شناخت علمى:
شناختى است كه حصول آن نيازمند آموزشها و اسبابى ويژه است. اين گونه شناخت در دسترس همگان نيست و داراى ويژگىهايى از اين قرار است: ١. با امور عينى هماهنگ است؛ ٢. امور خارجى را توضيح مىدهد؛ ٣. از روش استدلالى بهرهمند است؛ ٤. اصول و مفاهيم كلى را مطرح مىكند و مشاهدات را طبقهبندى مىسازد و رابطه پديدهها را بر مىتاباند؛ ٥. برآيند آن دانشى نو به انسان مىدهد؛ ٦. از گذر پژوهش روشمند و منظم حاصل مىآيد؛ ٧. كيفيت پديدهها را به صورت كمّى مشخص مىسازد.