فرهنگ شیعه - خطيبي کوشکک، محمد و همکاران - الصفحة ٤٨٢ - يوم الحسرة تعبيرى قرآنى براى قيامت
است (شعراء/ ١١٣). انسانها در مقام محاسبه يكسان نيستند و بنابر باورها و عقايد و اعمالشان دگرگوناند. برخى از آنان حسابى ندارند و برخى ديگر، آسان به حساب كشيده مىشوند و برخى ديگر به صورتى سخت و دقيق. امّا از پارهاى روايات برمىآيد كه خداوند همه را به حساب مىكشد مگر مشركان؛ زيرا آنان بى حساب به دوزخ مىروند (معاد، ٣/ ٩٠).
***
يوم الْحَسْرَة: تعبيرى قرآنى براى قيامت
از نامهاى قيامت است كه يك بار در قرآن به كار رفته است (مريم/ ٣٩).
«حسرة» از مادّه «حسر» به معناى آشكار كردن مىآيد. چون عرب مىگويد:
«حَسَرْتُ عَنِ الذِّراعِ» يعنى آستين را بالا زدم و دست خويش را آشكار كردم. به روز رستاخيز، آنان كه از عمر خويش بهره برده و نيكوكارى كردهاند، به پاداش خود مىرسند و شادمان مىگردند؛ امّا آنان كه فرصتها را از كف دادهاند و توشهاى نيندوخته و خويش را به گناه آلودهاند، سخت اندوهگين مىشوند و حسرت مىخورند. در برخى روايات آمده است كه در قيامت، حتى نيكوكاران نيز حسرت خواهند خورد. در روايتى از رسول خدا ٦ آمده است كه چون قيامت برپا شود، هيچ مخلوقى نباشد مگر به پشيمانى مىافتد؛ ولى در آن هنگام پشيمانى سود نخواهد داد. پشيمانى نيكوكاران از آن روى است كه بهشت و نعمتهايى را مىبينند كه خداوند براى اولياى خويش فراهم ساخته است. آنان حسرت مىخورند كه چرا خويش را به مقام اولياى الهى نرسانيدهاند (معاد، ٢/ ١٦٨). انديشه و اعمال و رفتار نيك- مانند جهانبينى واقعگرايانه، خُلق و خوى انسانى و پاكيزه از حسادت و مكر و حقه و كينه و خدمت به ديگران و جامعه- از حسرت و پشيمانى آدمى به روز قيامت خواهد كاست. به عكس، بىايمانى و بىاعتقادى و باورهاى نادرست و خلق و خوى پليد و زشتكارى، شقاوت مىآورد و بر حسرت و ندامت آدمى مىافزايد (مجموعه آثار، ٢/ ٥٢٠).
***