فرهنگ شیعه - خطيبي کوشکک، محمد و همکاران - الصفحة ٢٢٥ - ترجمه
ح
حديث ثَقَلَيْن
انّى تارِكٌ فِيكُمُ الثَّقَلَيْنِ كِتابَ اللَّهِ وَ عِتْرَتِى اهْلَ بَيْتِى وَ انَّهُما لَنْ يَفْتَرِقا حَتَّى يَرِدا عَلَىَّ الْحَوْضِ.
ترجمه:
بىگمان من دو چيز گرانسنگ ميان شما جاى مىنهم: كتاب خدا و خاندانم؛ اهل بيت. و آنها از هم جدا نمىگردند تا آنگاه كه نزد حوض پيش من آيند.
از مهمترين احاديثى است كه بر امامت حضرت على (ع) و يازده فرزند معصومش (ع) دلالت مىكند. پيامبر اسلام ٦ در اين حديث، امت اسلام را پس از خويش، به قرآن و امامت (امامت) راه نموده و بيان كرده است كه ميان اين دو عنصر گرانسنگ، پيوستگى و همراهى جاودانه حاكم است. از معناى حديث برمىآيد كه تمسّك به قرآن و امامان معصوم (ع) شرط ماندگارى بر صراط مستقيم است و امامان (ع)، همسنگ و عِدْل قرآناند. حديث ثقلين از نظر سند، در كمال صحّت و قوّت است و از احاديث صحيح و متواتر است و صحابهاى همچون على (ع)، ابوذر، جابر بن عبداللّه انصارى، زيد بن ارقم، ابو سعيد خُدرى و زيد بن ثابت آن را نقل كردهاند (فضائل الخمسة، ٢/ ٦١). علماى اهل سنّت معترفاند كه اين حديث را بيست تن از اصحاب پيامبر ٦ نقل كردهاند (الصّواعق المحرقة، ٢٢٨؛ فيض القدير، ٣/ ١٥). شكّى نيست كه دست كم دويست تن از اكابر علماى مذاهب مختلف اسلامى، حديث ثقلين را روايت كردهاند (حديث ثقلين، ٩). محدّثان شيعه در تواتر آن اجماع دارند و با هشتاد و دو سند از طريق ائمّه اطهار آن را بازگفتهاند (ر. ك.
اعيان الشّيعة، ١/ ٣٧٠- ٣١٠).
***