فرهنگ شیعه - خطيبي کوشکک، محمد و همکاران - الصفحة ٢٦٢ - صهيونيسم و دولت يهود
سرانجام داوود (ع) و پس از او سليمان (ع) حكومتى قدرتمند بر پا كردند. تورات كنونى نسبتهايى ناروا به اين دو پيامبر آسمانى مىدهد؛ ولى قرآن كريم، آنان را پيامبرانى بزرگ شمرده و به نيكى ستوده است (ص/ ٢٦- ١٧؛ ص ٤٠- ٣٠).
اسارت:
در قرن ٦ ق. م. بُختَنَّصر پادشاه بابل، به اورشليم پايتخت دولت يهودا يورش برد و شهر را به تسخير خويش درآورد و شمارى را كشت و معبد سليمان را ويران كرد و ديگران را نيز به اسارت برد و بدين سان، روزگار اسارت و آوارگى آغاز گشت. يهوديان در اين روزگار، عقايد و آداب و رسوم بسيارى را از ديگر ملل پذيرفتند تا سرانجام كورش پادشاه ايران (٥٥٩- ٥٢٩ ق. م) بابل را فتح كرد و قوم بنى اسرائيل را آزاد ساخت. از اين زمان بود كه بنى اسرائيل به قوم يهود مشهور گشتند و با فرهنگ ايرانى نيز تماس يافتند (آشنايى با اديان بزرگ، ٩١).
صهيونيسم و دولت يهود:
«صهيون» تپهاى بوده است در اورشليم. گويند داوود (ع) قلعهاى را كه بر اين تپه ساخته بودند، فتح كرد و كاخى بر آن ساخت.
پس از ويرانى اورشليم به سال ٧٠ م. و انقراض دولت يهود، يهوديان همواره در آرزوى فتح دوباره اورشليم بودند و بدين روى نام صهيون را شعار خويش ساختند و از آن پس در كشورهاى گوناگون زندگى كردند. نفوذ يهوديان به كشورهاى اروپاى غربى و رفتار نژادپرستانه آنان، نفرت و كينه مردم و برخى دولتها را عليه آنان برانگيخت. در سال ١٨٩٧ نخستين كنگره جهانى صهيونيست در شهر بال سوئيس برگزار شد. در اين كنگره مقرر گشت كه در كشورهايى كه شمار يهوديان در آنها بسيار است، سازمانهاى صهيونيستى تشكيل شود. در سال ١٩٠٥ بيشتر نمايندگان صهيونيسم ضرورت تشكيل دولت يهود را در سرزمين فلسطين تصويب كردند و به سال ١٩١٧ در جنگ بريتانيا و عثمانى، صهيونيستها زمينه صدور اعلاميه بالفورد را فراهم ساختند. اين اعلاميه تأسيس يك كشور را در سرزمين فلسطين براى يهوديان پذيرفت. با شكست دولت عثمانى در سال ١٩٢٣ فلسطين تحت قيوميت انگلستان درآمد. جنگ