مجموعه آثار شهيد مطهّرى‌، ١٨/ ١٦٢) بدين ترتيب، رشد روحى و عقلى مردم در آن عصر، زمينه‌ساز عدالت جهانى مى‌شود و قاطعيّت در اجراى احكام و قوانين عدالت محور اسلام نيز چاشنى آن مى‌گردد و دادگرى به هر خانه‌اى پا مى‌نهد؛ چنان كه در روايتى از امام صادق (ع) آمده است: «مهدى عدالت را به هر خانه‌اى راه مى‌نمايد؛ همان سان كه سرما و گرما به هر خانه‌اى راه مى‌يابد، و دادگرى او همه جا را در بر مى‌گيرد.» (بحارالانوار، ٥٢/ ٣٦٢) و در روايتى از امام على (ع) آمده است: «برده‌اى نمى‌ماند مگر مهدى او را مى‌خرد و آزاد مى‌كند و بدهكارى نمى‌ماند مگر بدهى‌اش را مى‌پردازد و حقى بر گردن كسى نمى‌ماند مگر به صاحب حق باز مى‌دهد و كسى كشته نمى‌شود مگر ديه او را مى‌پردازد و كسى به كام مرگ نمى‌افتد مگر بدهى او را ادا مى‌كند و ...

زمين را از داد پُر مى‌سازد پس از آنكه از بيداد پر مى‌شود.» (همان، ٢٢٤/ ٢٢٥)

جامعه انسانى در روزگار ظهور براى نخستين بار به گونه‌اى بى‌همتا بر عدالت و درستى استوار مى‌شود و روايات بزرگان معصوم براى به تصوير كشاندن آن، به فراخور حال مخاطبان، حتّى از جزئيّات نظم و عدل اجتماعى روزگار حكومت جهانى امام زمان (ع) سخن گفته‌اند. به عنوان مثال، در پاره‌اى روايات آمده است كه در آن زمان، پنجره‌هايى كه به معابر عمومى باز شده‌اند و براى مردم مايه زحمت‌اند، بسته مى‌شوند و ناودان‌هايى كه به راه مردم آب مى‌ريزند، از ميان مى‌روند. در روايتى از امام باقر (ع) آمده است: «چون قائم ظهور مى‌كند، راه‌هاى بزرگ را توسعه مى‌دهد و ... مساجدى را كه ميان راه مردمان‌اند، ويران مى‌كند.» (بحارالانوار، ٥٢/ ٣٣٣) نيز در روايت است كه هنگام حج، كسى از سوى امام خطاب به حاجيان بانگ برمى‌آورد: «هر كس نماز طواف واجب را گزارده است، كنار رود تا ديگران نيز نماز واجب طواف خويش را بگزارند و نماز نافله مانع انجام نماز واجب نگردد.» (همان، ٣٧٤) هدف اين روايات آن است كه دقّت و جدّيّت امام (ع) را در برقرارى عدالت نشان دهند.

كارگزاران عصر ظهور: آنان كه در حكومت عدل حضرت مهدى (ع) وظيفه‌اى بر عهده مى‌گيرند، نمونه‌هاى راستى و دادگرى و درستى‌اند و از قيد اميال نفسانى‌