فرمود: «به خداى اين خانه سوگند كه اين مرد پيش از همه شما به خدا ايمان آورده و بيش از همه شما خدا را فرمان بُرده است و از همه شما به پيمان الهى وفادارتر است و بيش از شما به حكم خدا داورى كرده است و در تقسيم بيت المال دادگرتر است و در رفتار با رعيت بهتر است و مقامش والاتر است.» در اين هنگام بود كه آيه‌ «إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ ...» نازل شد و از آن پس هر گاه على مى‌آمد، اصحاب پيامبر ٦ مى‌گفتند: «بهترين آفريده خدا پس از پيامبر آمد!» (شواهد التّنزيل‌، ٢/ ٤٦٧؛ نمونه بيّنات در شأن نزول آيات، ٨٧٤؛ تفسير نمونه‌، ٢٧/ ٢١٠) رواياتى فراوان از شيعه و سنّى نقل است كه بنابر آنها مراد از «هُم خير البريّه» على (ع) و پيروان او است (تفسير نمونه‌، ٢٧/ ٢١٠).

مقاتل بن سليمان از ابن عبّاس روايت كرده است كه اين آيه در شأن امام على (ع) و اهل بيت (ع) او نازل شده است (مجمع البيان‌، ١٠/ ٥٢٤). در روايتى از ابوبرزه نقل است كه چون پيامبر اسلام ٦ اين آيه را قرائت كرد، فرمود: «يا على! آنان، تو و شيعيانت هستيد و وعده من و شما، حوض كوثر!» (شواهد التّنزيل‌، ٢/ ٤٦١) با بررسى اين آيه و احاديثى كه آن را تفسير كرده‌اند، بر مى‌آيد كه خداوند و پيامبر گرامى‌اش ٦، شايسته‌ترين كس به خلافت را معرّفى كرده‌اند تا امامت و هدايت امّت به دست شايستگان افتد و مسلمانان از گمراهى و حيرانى در امان مانند. نيز از اين روايات مى‌توان فهميد كه اصطلاح «شيعه» در عصر پيامبر ٦ و به دست ايشان پديد آمده و ميان مسلمانان رواج يافته است.

***

آيه مباهله‌

فَمَنْ حَاجَّكَ فِيهِ مِنْ بَعْدِ ما جاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعالَوْا نَدْعُ أَبْناءَنا وَ أَبْناءَكُمْ وَ نِساءَنا وَ نِساءَكُمْ وَ أَنْفُسَنا وَ أَنْفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَى الْكاذِبِينَ. (آل عمران/ ٦١)

ترجمه:

پس هر كه در اين [باره‌] پس از دانشى كه تو را حاصل آمده با تو محاجّه كند، بگو:

بياييد پسرانمان و پسرانتان، و زنانمان و زنانتان، و ما خويشان نزديك و شما خويشان نزديك خود را فراخوانيم، سپس مباهله كنيم، و لعنت خدا را بر دروغگويان قرار دهيم.