فرهنگ شیعه - خطيبي کوشکک، محمد و همکاران - الصفحة ٤٤٩ - نفى جسمانيت خدا تنزيه خداوند از جسمانى بودن
مخاطرات فى الالهيات، ١/ ٥٤). شيعه اين عقيده را نمىپذيرد و اتّحاد خدا با غير- خواه با مجموعه خلقت و خواه با كسانى خاص- را ناممكن مىداند. علماى شيعه در آثار خويش آن گاه كه از صفات الهى بحث مىكنند، بدين موضوع پرداخته و دلائلى براى آن آوردهاند. بنابر عقيده شيعه اگر مراد از اتحاد، تركيب و امتزاج يا تبدّل صورت دو شىء است، لازمه آن انفعال و تركيب و تغيير است و ذات مقدّس الهى از اين منزّه و پيراسته است. انفعال و تركيب و تغيير، مستلزم نقص و حاجت است و اين با وجوب وجود خداوند سازگار نيست. اگر مراد، تبدّل دو شىء به شىء واحد است، اين نه براى خداوند تحقّق مىپذيرد و نه براى موجودات ديگر.
اينكه براى خدا تحقّق نمىپذيرد، بدين روى است كه وجوب وجود تنها منحصر به خداوند است و موجودات ديگر، ممكن الوجودند. در فرض اتّحاد واجب و ممكن چند صورت تصوّرپذير است: يا هر دو پس از اتّحاد، موجودند كه در اين صورت، اتّحادى رخ نداده است و يا يكى موجود است و ديگرى معدوم. در اين صورت يا ممكن، معدوم است كه اتّحاد رخ نداده است و يا واجب، معدوم است كه اين نيز محال است. بدين سان، اتّحاد خداوند با غير، محال عقلى است (كشف المراد، ٢٩٣؛ مناهج اليقين، ٣٢٣؛ قواعد المرام، ٧٤؛ نهجالحق و كشفالصّدق، ٥٧؛ پيام قرآن، ٤/ ٢٨٣؛ ارشاد الطّالبين، ٢٣٨؛ الالهيّات، ٢/ ١١١).
***
نفى جسمانيّت خدا: تنزيه خداوند از جسمانى بودن
از صفات سلبى خداوند است. جسم آن است كه داراى ابعاد سه گانه طول، عرض و ارتفاع است. برخى، بُعد زمانى را نيز بر اين ابعاد افزودهاند. اجسام از اجزاى مقدارى تركيب شدهاند و به اجزاى خود نيازمندند؛ امّا ذات خداوند به اقتضاى توحيد ذاتى بسيط است و مركّب بودنش محال است و در نتيجه، جسمانى بودنش نيز ممكن نيست. قرآن كريم با صراحت، تثليث (شورى/ ١١) و جسمانيّت خدا را نفى مىكند (الالهيّات، ٢/ ١١٠). اين موضوع در علم كلام و فلسفه مطرح است.