فرهنگ شیعه - خطيبي کوشکک، محمد و همکاران - الصفحة ٢١٦ - د ماندگارى و جاودانگى و تازگى
خواهد شد (كشف المراد، ٣٨٦ و ٣٨٧).
قرآن، همچنين دين اسلام را جاودانه مىداند (فصّلت/ ٤١ و ٤٢) و اين نيز گواهى ديگر است بر جامعيّت آن (شريعت در آينه معرفت، ٢٠٨؛ جامعيت قرآن، ٣١- ٢٧)
ب. روايات معصومين (ع):
رواياتى كه بر جامعيّت دين اسلام گواهى مىدهند، بسيارند. از آن جمله است روايتى از امام باقر (ع) كه مىفرمايد، خداوند هر آنچه را امّت به آن نيازمند است، در كتاب خود يا سنّت رسولش بيان كرده است (نور الثّقلين، ٣/ ٧٤). روايتى نيز از امام على (ع) نقل است كه مىفرمايد: «بدانيد كه قرآن، دانش آينده و حديثِ گذشته را در خود دارد و دردهايتان را درمان مىكند و امور فردى و اجتماعى شما را سامان مىدهد.» (نهج البلاغه، خطبه ١٥٨) نيز امام صادق (ع) مىفرمايد: «خداوند در قرآن همه چيز را بيان كرده است.» (اصول كافى، ١/ ٧٧)
ج. دليل عقلى:
نفى جامعيّت به معناى آن است كه بپذيريم دين اسلام ناقص است؛ حال آنكه نسبت هر گونه نقص به اسلام خلاف عقل است؛ زيرا اوّلًا با خاتميّت پيامبر ٦ سازگار نيست (خاتميّت، ٨٦- ٧٠) و ثانياً بر خلاف قاعده لطف است (الإلهيّات، ٢/ ٥٤- ٤٧) و ثالثاً نظريّه تقصير پيامبر ٦ در تبليغ دين را تقويت مىكند (نهج البلاغه، خطبه ١٨).
ملاكهاى جامعيّت دين:
الف. سازگارى و همراهى با فطرت:
همراهى و همسازى كامل آموزههاى اسلامى با فطرت و طبيعت انسان و جامعه انسانى، از ملاكهاى جامعيّت دين اسلام است. انسان به نيروى فطرت خويش و از آن رو كه دين اسلام با او اتمام حجّت كرده است، مىتواند حق را از باطل بازشناسد (آموزش دين، ١٣- ١١).
ب. آسانى و انعطافپذيرى:
آموزههاى اسلامى ناتوانىها و كاستىهاى انسان را ناديده نينگاشتهاند و نظر به آنها تدوين يافتهاند به گونهاى كه هيچ گاه او را به عسر و حرج نيندازند (انعام/ ١١٩).
ج. نظرداشت نيازهاى مادّى و معنوى انسان:
اسلام به نيازهاى دنيوى و اخروى انسان توأمان مىنگرد و هيچ يك را فداى ديگرى نمىكند و بلكه دنيا را مقدّمه آخرت مىداند و درخواستهاى معنوى و مادى انسان را به جاى خود نيكو مىشمارد (ولايت فقيه، ٢١- ٥).
د. ماندگارى و جاودانگى و تازگى:
تعاليم اسلام كهنگى نمىپذيرند و با گذشت زمان، از تازگى