فرهنگ شیعه - خطيبي کوشکک، محمد و همکاران - الصفحة ٧٢ - اركان ايمان عناصر مهم ايمان
محكوم به مرگ است (ر. ك. وسائل الشيعه، ١٨/ ٥٤٥).
ب. مجازات مالى:
در فقه اماميّه آمده است كه حقّ مالكيّت مرد و زن در ارتداد ملّى محفوظ و تصرّفات آنان صحيح است؛ امّا در ارتداد فطرى چنين نيست و مرد چون مرتد مىشود، بىدرنگ مالكيّت او از ميان مىرود و اموالش ميان وارثان تقسيم مىگردد. دليل مجازات مالى مرتد فطرى، موثّقه عمار ساباطى است كه از امام صادق (ع) نقل كرده است: «هر مسلمانى كه از اسلام برگردد و پيامبرىِ پيامبر اسلام ٦ را منكر شود ... بايد اموالش را ميان وارثان تقسيم كرد» (وسائل الشّيعة، ١٨/ ٥٤٥).
ج. مجازات اجتماعى:
به محض آنكه مردى مرتد شود، همسرش از او جدا مىگردد. فقهاى اماميّه بر آناند كه زن بايد براى ارتداد فطرى شوهر، عدّه وفات و براى ارتداد ملّى عدّه طلاق نگاه دارد.
اگر مرتد ملّى توبه كند، مىتواند به همسر خويش رجوع نمايد؛ زيرا نكاح بهصحّت خود باقى است. از ديگر احكام ارتداد اين است كه ذبح حيوان به دست شخص مرتد، شرعى نيست (ر. ك. وسائل الشّيعة، ١٨/ ٥٤٨).
توبه مرتد:
توبه مرتد فطرى پذيرفته نيست و او محكوم به مرگ است؛ امّا مرتد ملى را نخست به توبه وامىدارند. او سه روز مهلت دارد تا توبه كند. اگر نپذيرد و توبه نكند، محكوم به مرگ است (همان).
***
اركان ايمان: عناصر مهم ايمان
در اين باره كه ايمان دينى بر چه پايه يا پايههايى بنا مىشود، متكلّمان شيعه چند نظريّه مطرح ساختهاند. برخى بر آن اند كه ايمان تنها يك ركن دارد و آن، همان باور قلبى است. بنابر اين نظرگاه، ايمان، تصديق به قلب است، و اقرار زبان و عمل به اركان در تحقّق آن نقشى ندارند (تمهيد الاصول، ٢٩٣؛ ضميمه تفسير ابوالفتوح رازى، ١١؛ نثر طوبى فى الفاظ القرآن، ٤٢). امّا برخى متكلّمان شيعه ايمان را داراى دو ركن دانستهاند: باور قلبى و اقرار زبانى. اينان معتقدند كه ايمان، عبارت از تصديق به قلب و زبان است و تصديق قلبى هر چند لازم است، كافى نيست؛ زيرا خداوند فرموده است: «با اينكه [فرعونيان] در دل يقين داشتند، از روى كبر و ستم، آن را