فرهنگ شیعه - خطيبي کوشکک، محمد و همکاران - الصفحة ٣٤ - 3 هميارى و همدردى
قرآنى يكى از پيامدهاى ايمان آن است كه انسان نه بر گذشته خويش اندوه مىكشد و نه از آينده مىهراسد (مائده/ ٦٩؛ يونس/ ٦٢).
٩. عزّت:
هر چند دريافتن اين حقيقت بر بىايمانان دشوار است، امّا عزّت و سربلندى راستين از آن خداوند و رسول و مؤمنان است (منافقون/ ٨).
١٠. غيرت و جوانمردى:
قرآن كريم درباره اهل ايمان مىفرمايد، آنان كسانىاند كه به زنا و هرزگى تن نمىآلايند (فرقان/ ٦٨). از پارهاى روايات نيز بر مىآيد كه غيرتمندى و دورى از بىبند و بارى، از ايمان سرچشمه مىگيرد (نهج الفصاحة، ٤٣٣).
١١. فضيلت و برترى:
قرآن كريم درباره مؤمنان مىفرمايد: «آنان كه ايمان آورده و كارهاى نيك انجام مىدهند، بهترين انسانهايند.» (بيّنه/ ٧)
١٢. هدايت و فراست:
از نشانههاى آشكار ايمان، هدايت و فراست است كه خداوند ارزانى مىكند (يونس/ ٩). در روايت آمده است: «از فراست مؤمن بپرهيزيد كه او به نور خدا مىنگرد.» (بصائر الدّرجات، ٣٥٧؛ عيون اخبار الرّضا، ٢/ ٢٠٠)
افزون بر آنچه گذشت، ديگر نشانهها و پيامدهاى ايمان عبارتاند از:
مسئوليّت پذيرى، دل نبستن به دنيا، سلامت جسم و جان، خوشبينى به جهان هستى، هدفدارى و ....
ب. دستاوردهاى دنيوى و اجتماعى:
١. آرامش اجتماعى:
ايمان، مايه پاى بندى انسان به ضوابط اخلاقى و احكام عملى است و مسلمانان از تعدّى به حقوق يكديگر مىپرهيزند و بدين سان، جامعه اسلامى پيوسته در آرامش و آسايش است. مؤمن در رفتار و كردار و گفتار خويش، مىكوشد تا به ديگران آسيب نرساند و بر كسى ستم نكند. رفتار او به گونهاى است كه در برخى روايات آمده است: «مؤمن گويى لجام بر دهان دارد.» (خصال، ١/ ٢٢٩) نيز در روايتى آمده است: «مسلمان كسى است كه مسلمانان از دست و زبانش ايمناند.» (مستدرك الوسائل، ٢/ ٤٠٣)
٢. بركت الهى:
قرآن آشكارا مىفرمايد: اگر مردم ايمان آورند و پرهيزگارى كنند، بركات آسمان و زمين بر آنان گشوده مىشود (اعراف/ ٩٦).
٣. هميارى و همدردى:
از وظايف دينى مؤمنان است كه به يارى يكديگر بشتابند و به آنچه در جامعه اسلامى مىگذرد، حسّاسيّت نشان دهند؛ چنان كه در