فرهنگ شیعه - خطيبي کوشکک، محمد و همکاران - الصفحة ٢١٢ - تولد امام زمان(ع)
كبرى به تصوير كشيده است. در يكى از مهمترين توقيعات درباره رهبرى شيعيان هنگام غيبت كبرى آمده است: «در حوادثى كه پيش روى شما است، به راويان حديث ما رجوع كنيد. آنان حجّت من بر شمايند و من حجّت خدايم.» (الاحتجاج، ٢- ١/ ٤٧٠) اين توقيع شريف، از مستندات مهمّ فقه شيعى درباره وجوب رجوع به فقهاى شيعه در احكام دينى هنگام غيبت كبرى است. امام خمينى (ره) نيز براى اثبات ولايت فقيه در مسائل حكومتى از اين روايت بهره گرفته است (كتاب البيع، ٢/ ٤٧٣). در توقيعات، برخى ادعيه و زيارات نيز آمدهاند؛ از جمله چگونگى زيارت حضرت مهدى (ع) و دعا براى عصر غيبت.
از اين زيارات است: زيارت آل ياسين و دعاى عصر غيبت (الاحتجاج، ٢- ١/ ٤٩٣؛ كمال الدين و تمام النعمة، ٢- ١/ ٥١٢).
***
تولد امام زمان (ع)
حضرت مهدى (ع) امام دوازدهم شيعيان، شب جمعه نيمه شعبان ٢٥٥ ق. در شهر سامراء به دنيا آمد. بيشتر منابع شيعه در تاريخ ولادت آن حضرت اتفاق دارند (الاصول من الكافى، ١/ ٥١٤؛ الارشاد، ٣٤٦؛ كتاب الغيبة، شيخ طوسى/ ١٤١ و ١٤٣).
روايات فراوانى از پيامبر اسلام ٦ و امامان معصوم (ع) درباره حضرت مهدى (ع) در دست است. اين روايات، موضوعاتى همانند تولد، غيبت، ظهور و ويژگىهاى امام دوازدهم (ع) را به بحث نهادهاند. روايات به گونه مستقيم يا غير مستقيم از ولادت حضرت مهدى (ع) خبر مىدهند.
روايات مربوط بدين موضوع، را مىتوان به چند دسته تقسيم كرد: الف.
رواياتى كه آن حضرت را دوازدهمين خليفه پيامبر ٦ مىدانند؛ ب. رواياتى كه آن امام (ع) را دوازدهمين امام معصوم مىشمردند؛ ج. رواياتى كه آن حضرت (ع) را دوازدهمين وصىّ پيامبر ٦ خواندهاند؛ د. رواياتى كه حضرت مهدى (ع) را هفتمين فرزند از نسل امام حسين (ع) مىدانند؛ ه. رواياتى ديگرى نيز بر آناند كه حضرت مهدى (ع) چهارمين فرزند از نسل امام رضا (ع) است؛ و. رواياتى ديگر بيان