فرهنگ شیعه - خطيبي کوشکک، محمد و همکاران - الصفحة ١٤٩ - ايمان و علم
و سرانجام آنكه آيا علم و ايمان مكمّل يكديگرند يا عليه يكديگر. در نظرگاه اسلامى، علم روشنايى مىبخشد و توانايى مىآفريند و ايمان، عشق مىآورد و اميد مىدهد. علم ابزار مىسازد و ايمان، مقصد مىآفريند. علم سرعت مىدهد و ايمان جهت را مىنمايد و ...
ميان علم و ايمان، تضادّى نيست و بلكه مكمّل و همراه و يار يكديگرند. علم و ايمان- هر دو- از نيازهاى بنيادى انساناند و هيچ يك بر جاى ديگرى نمىتواند نشست. در تاريخ انسان، جدايى علم و ايمان زيانهاى هنگفتى به بار آورده است. ايمان در پرتو علم، قدر مىيابد و از خرافه و خيالپردازى و گزافه و تحجّر و تصلّب در امان مىماند. علم نيز بدون ايمان تيغ دست زنگى مست مىشود و ابزار هوا و هوس و بزهكارى و تبهكارى (مجموعه آثار استاد مطهرى، ٢/ ٣٨- ٢٩). بدين سان، علم و ايمان در آيين اسلام جدايىناپذيرند و هماهنگ و همساز با يكديگر.