فرهنگ شیعه - خطيبي کوشکک، محمد و همکاران - الصفحة ١٩٥ - تكفير مسلمان اتهام كفر به شخص مسلمان
انديشهمندان و مفسّران متون دينى اين نظريّه را نپذيرفتهاند. ب. به فرض آنكه اين نظريّه درباره متون دينى مسيحى به كار رود و مقبول جامعه مفسّران قرار گيرد، راه دادن آن به حوزه متون دينى جاى ترديد و نقد جدّى دارد؛ زيرا: ١. متن مقدّس اسلام قرآن كريم است و اين كتاب، بكر و تحريف نشده است و از منبع لايزال الهى و اراده تشريعى خداوند سرچشمه گرفته است و از اين رو، با كتابهاى دينى نوشته بشر قياسپذير نيست و نمىتوان شيوه تفسيرى آنها را براى اين كتاب الهى به كار برد. ٢. معضلاتى مانند ناسازگارى با علم كه در متون دينى مسيحى به چشم مىآيند و انديشهمندان غربى را واداشتهاند تا چارهاى بينديشند و دست به دامان نظريّه تكثّر قرائت دينى شوند، در قرآن كريم وجود ندارد. ٣. قرآن و سنّت، وسيله هدايت و رستگارى انساناند و از منبع الهى سرچشمه گرفتهاند. براى تحقّق اين هدف، چارهاى جز فهم مرادات و معانى الهى نيست. تنها از اين گذر است كه هدايت و رستگارى حصول مىيابد.
تحميل معلومات برون دينى و يا تفسير به رأى، خلوص فهم معانى اصيل قرآنى و سنّت را به مخاطره مىاندازد و انسان را از نيل به هدف آنها باز مىدارد. ٤. نظريّه تكثّر قرائت دينى، هرج و مرج مىآفريند و ترديد و دودلى همراه مىآورد و آنارشيسم دينى، فرهنگى و اخلاقى مىزايد. ٥. اينكه مسلمانان درباره مسائل و معارف دينى داراى فهمى مشتركاند، از روشنترين دلايل بطلان اين نظريّه است.
***
تكفير مسلمان: اتّهام كفر به شخص مسلمان
بدين معنا است كه به شخص مسلمان نسبت كفر دهند. قرآن، سنّت، اجماع و عقل تكفير مسلمانان را منع كردهاند.
قرآن كريم، مسلمانان را به يگانگى فرا مىخواند و به آنان فرمان مىدهد كه به ريسمان الهى دست آويزند و از تفرقه و دشمنى دورى كنند (آل عمران/ ١٠٣ و ١٠٥؛ حجرات ١٠). روايت بزرگان معصوم (ع) مسلمانان را از تكفير هر كس كه شهادتين به زبان آوَرَد، منع كردهاند و از پيامبر اسلام ٦ نقل است: «همكيش خود را