فرهنگ شیعه - خطيبي کوشکک، محمد و همکاران - الصفحة ٣٤٥ - الف تفكر در هستى
علوم: دانشهاى بشرى
آيين اسلام ارجى بسيار بر علم و طلب علم مىنهد و آن را مقدمهاى براى كسب معرفت قلبى و تكامل روحى مىداند (مجادله/ ١١). ترغيب و تشويق بىنظير اسلام به طلب علم، موجب گشت تا مسلمانان با شور و شوق فراوان به دانشهاى گوناگون رو كنند و با فرهنگ و دانش ديگر ملل نيز آشنا گردند. فهم قرآن و راه يافتن به باطن اين كتاب ژرف آسمانى، از مهمترين رويكرد گسترده مسلمانان به علم بوده است. مسلمانان، علوم خويش را با پژوهش قرآنى و جست و جو در معانى و مفاهيم آيات قرآن آغازيدند. نخستين شهر مسلمانان كه جنب و جوش علمى در آن پيدا شد، مدينه بود و نخستين مركز علمى مسلمانان مسجد بود. مسلمانان در مسجد مىنشستند و درباره معانى قرآن و سنت و صفات خداوند متعال گفت و گو مىكردند.
نخستين معلّم اسلام نيز شخص پيامبر اسلام ٦ بود (خدمات متقابل اسلام و ايران، ٤٣٩؛ كارنامه اسلام، ٢٦).
تقسيمبندى علوم:
دانشمندان مسلمان، با الهام از تأكيدهاى دين اسلام بر يادگيرى علوم و نيز با توجه به سير تحولات و تطورات علوم در جامعه اسلامى، دستهبندى زير را پيش كشيده و علوم را به چهار دسته تقسيم كردهاند: ١. علومى كه موضوع آنها، اصول و فروع اسلام است و به قرآن و سنّت استناد مستقيم دارند، مانند علم كلام و فقه؛ ٢. علومى كه ابزار علوم دسته نخستاند، مانند منطق و اصول فقه؛ ٣. علومى كه از كتاب و سنّت برنخاستهاند و دينى نيستند، ولى آموختن آنها براى زندگى فردى و اجتماعى مسلمانان واجب است، مانند دانش سياست و تجارت؛ ٤. علومى كه جزو علوم پيش گفته نيستند؛ ولى به گونهاى راهى به ميان مسلمانان يافتهاند، مانند علم نجوم (ر. ك. آشنايى با علوم اسلامى، ٩).
***
عوامل ايمان
مراد از «عوامل ايمان» چيزهايى است كه در انسان، ايمان مىآفرينند و مايه بالندگى و شكوفايى آناند. مهمترين آنها عبارتاند از:
الف. تفكّر در هستى:
انديشيدن در پديدههاى بىشمار هستى