فرهنگ شیعه - خطيبي کوشکک، محمد و همکاران - الصفحة ٢٩٠ - د سيره علمى و تربيتى
و شهوتها رستهاند. حضرت مهدى (ع) بر كارگزاران خويش بسيار سختگير است و مراقب است تا مبادا به كژى و ناراستى گرايند (خورشيد مغرب، ٣٠).
ج. سيره قضائى:
از موضوعاتى كه روايات پرشمارى درباره آن نقل شده است، چگونگى قضاوت امام زمان (ع) ميان مردم و حلّ مشكلات قضائى انسان است. شيوه قضاوت حضرت مهدى (ع) با آنچه در نظامهاى قضائى بشرى مرسوم است، تفاوت بنيادى دارد. آن حضرت (ع) با شواهد و دلايل ظاهرى قضاوت نمىكند؛ بلكه معيار قضاوت مهدوى، علم باطنى است. امام (ع) با ديدن هر كس، به درون او راه مىيابد و مىداند چه كس بر حقّ است و چه كس بر باطل.
حضرت مهدى (ع) از دانشى الهى بهرهمند است كه از گذر آن حتّى ميان اهل كتاب به كتاب ايشان قضاوت مىكند (بحارالانوار، ٥١/ ٢٩). در روايتى از امام صادق (ع) نقل است: «قائم به حكم داوود و آل داوود و سليمان داورى مىكند و بيّنه طلب نمىكند.» نيز روايت است: «چون او قيام كند، ميان مردم به حكم داوود و محمّد داورى مىكند و نيازش به بيّنه نمىافتد.
خداوند بدو الهام مىكند و بر اساس علم خويش به داورى برمىخيزد و هر قومى را به آنچه پنهان مىدارند، آگاه مىسازد.
دوست را از دشمن، به چهره بازمىشناسد.» (همان، ٥٢/ ٣٣٩؛ مهدى منتظر، ٤١٤) از برخى روايات برمىآيد كه امام (ع) براى قضاوت نمايندگانى به اين سوى و آن سوى جهان مىفرستد و آنان با تعاليم و به يارى آن حضرت (ع) از گونهاى علم غيبى برخوردارند و در قضاوت از آن بهره مىگيرند (بحارالانوار، ٥٢/ ٣٣٩).
د. سيره علمى و تربيتى:
نشر دانش و تربيت انسان از نظر روحى و اخلاقى از اهداف پيامبران آسمانى و اولياى الهى (ع) است (جمعه/ ٢). روزگار ظهور، عصر تحقّق همه آرمانهاى آسمانى است. دانش و تكامل روحى و اخلاقى انسان به نهايت خويش مىرسد. اين موضوع از مهمترين آرمانهاى مهدوى (ع) است كه خود، زمينهاى است براى وجود يافتن ديگر آرمانها. از امام على (ع) نقل است كه فرمود: «نهمين فرزند از نسل حسين، قائم است. خدا به دست او زمين را از دانايى پُر مىكند پس از آنكه از نادانى پر مىشود.» (كمال الدّين، ١/ ٢٦٠) نيز از امام صادق (ع)