هوشمندانه و قوى و پيشرو را در مكه به وجود آورد. اين نهضت و مبارزه سيزده سال به طول كشيد بعد از آن در دوره دوم با تعليمات پيامبر با شعارهايى كه داد با سازمان دهى اى كه كرد با فداكارى‌اى كه شد با مجموع عواملى كه وجود داشت اين تفكر، يك حكومت و يك نظام شد ... و اسلام از شكل يك نهضت به شكل يك حكومت تبديل شد. «١» ب. ولايت سياسى ائمه عليهم السلام‌ دومين سطح نظام مطلوب ولايى در انديشه مقام معظم رهبرى، ولايت امامان معصوم عليهم السلام است كه در جامعه اسلامى بعد از رحلت رسول اكرم (ص) تا آغاز غيبت كبرى حدود ٣٠٠ سال، چالش اساسى در مسئله خلافت رهبرى بوده است.
ايشان در «قبسات النور» تصريح دارند خط جهاد و مبارزه ٢٥٠ ساله ائمه در شكل‌هاى گوناگون استمرار داشته و هدف از آن اولًا تبيين اسلام ناب و تفسير صحيح قرآن و ارائه تصويرى روشن از معرفت اسلامى است و ثانياً تبيين مسأله امامت و حاكميت سياسى در جامعه اسلامى است و ثالثاً كوشش براى تشكيل آن جامعه وتحقق بخشيدن به هدف پيامبر معظم اسلام (ص) و همه پيامبران، يعنى اقامه قسط و عدل و زدودن انداداللَّه از صحنه حكومت و سپردن زمام اداره زندگى به خلفاء اللَّه و بندگان صالح خداوند. «٢» امام از نظر مذهب تشيع و در فرهنگ تشيع ادامه دهنده راه پيغمبر است ... امامت در فرهنگ اسلام و در فرهنگ تشيع تداوم نبوت است و مسئله امامت در زبان ائمه (ع) يعنى مسئله حكومت «٣» يعنى پيشوايى جامعه و رهبرى است. «٤» اما اين حكومت امر قرار دادى محض نيست كه انتخاب آن در دست مردم باشد، بلكه همان طورى كه گذشت، امامت از مجارى اختصاصى اعمال حق الهى حكومت است كه در اصطلاح قرآنى بدان «اولوالامر» اطلاق شده است و مصاديق آن انسانهاى فاضل پاك و معصومى هستند كه منشور و فرمان خداوند به نام آنها صادر نشده است. «٥» «اما واقعيت تاريخى حكايت از آن دارد كه اين حق الهى در مجراى خود قرار نگرفت و جز در برهه خاصى در اين دوران طولانى جامعه اسلامى از وجود ولايت اسلامى بى‌بهره بود و بزرگترين شخصيت مورد اتفاق همه فرق اسلامى كه به اعتقاد شيعه ولايت او منصوص از ناحيه خداوند و منصوب از طرف رسول اكرم (ص) بود از صحنه حكومت و رهبرى جامعه بركنار ماند.
شما مى‌بينيد كه اميرالمؤمنين عليه السلام كه مظهر ولايت اسلام و مصداق كامل ولى اى است‌