انديشه سياسى مقام معظم رهبرى - مظفری، آیت - الصفحة ١٨٢
٨- ٦. تقاص از اموالِ دولتى تقاص [تاوان گرفتن] از اموال دولتى كه به عنوان امانت در اختيار و تحت تصرف شخص هستند، جايز نيست. «١» ٩- ٦. خريد و فروش آرد يارانهاى خريد و فروش آرد يارانهاى كه از طرف دولت به نانوائيها داده مىشود، در صورتى كه نانوا از طرف دولت مجاز در فروش آن نباشد، جايز نيست. «٢» ١٠- ٦. تصرف در جنگل و چراگاههاى طبيعى چراگاههاى طبيعى كه كسى نسبت به آنها سابقه ملكيت اختصاصى ندارد، از انفال و اموال عمومى است كه اختيار آن با ولى امر مسلمين است. «٣» آن مقدار از جنگل و مراتع كه به صورت جنگل طبيعى يا مرتع طبيعى باقى مانده است، از انفال و اموال عمومى است و اختيار آن براساس مقررات قانونى با دولت اسلامى است. «٤» خريد و فروش چراگاههايى كه ملك كسى نيست و از انفال و اموال عمومى است، در هيچ حالى صحيح نيست. «٥» ١١- ٦. اسراف در مصرف بيتالمال اگر مسئولى خداى ناخواسته، در امر بيتالمال اسراف بورزد يا آن را در مصارف شخصى و يا براى دوستان و نزديكان و مرتبطين خود مصرف كند؛ اين، تخلف از عدل و قرار واقعى در امر بيتالمال است. «٦» خود مسئولان دولتى هم بايد اسراف نكنند. اسراف مسئولان دولتى از اسراف مردم عادى مضرّتر است، زيرا كه اين، اسراف در بيتالمال است. «٧» من از مسئولين امور مىخواهم جدّاً در زمينه مصرف اموال عمومى، در جاهايى كه اولويت ندارد، ولو ممكن است مورد نياز هم باشد، امّا نياز درجه يك نيست ... حتماً مصرف نشود. «٨» ٧. نظارت ١- ٧. نظارت الهى آنچه من در مجموع براى كار خودمان كه ابتلاى به مسئوليت پيدا كردهايم مىفهمم اين است