آرمانى يك جامعه براى يك‌چنين ملتى، آن جامعه‌اى است كه در او معنويت باشد، عدالت باشد، عزت و قدرت باشد، ثروت باشد، رفاه باشد. اگر بخواهيم اين مجموعه با هم باشد، بدون معنويت ممكن نيست، بدون آرمان معنوى ممكن نيست، بدون اخلاق ممكن نيست، بدون در نظر گرفتن خدا ممكن نيست، بدون مجاهدت فى سبيل اللَّه ممكن نيست. «١» - در جامعه اسلامى آزادى انديشه وجود دارد. «٢» - مبناى ساخت اجتماعى جامعه اسلامى، نگرش توحيدى است. «٣» - جامعه اسلامى، جامعه امامت محور است. «٤» - جامعه اسلامى جامعه‌اى هدايت محور است. «٥» - جامعه اسلامى، جامعه‌اى عدالت محور است. «٦» - جامعه دينى، يك جامعه فرهنگى است. «٧» - معنويت بر جامعه اسلامى حاكم است. «٨» - اخلاق، محور جامعه اسلامى است. «٩» - جامعه اسلامى جايگاه بلندى دارد. «١٠» - در جامعه اسلامى نقش مردم، يك نقش اصلى است. «١١» - احترام به انسانها در جامعه اسلامى كاملًا وجود دارد. «١٢» - تكامل‌گرايى در جامعه اسلامى به وضوح به چشم مى‌خورد. «١٣» - ابزار بودن اقتصاد در جامعه اسلامى يك اصل است. «١٤» - تخصص‌گرايى در جامعه اسلامى مورد توجه است. «١٥» - قانون‌گرا بودن جامعه اسلامى يك اصل است. «١٦» - رفتار عالمانه در اداره جامعه اسلامى از شرايط سياستمداران است. «١٧» - در جامعه اسلامى تناقض نيست. «١٨» جامعه جاهلى‌ مقام معظم رهبرى در مقابل جامعه اسلامى و مطلوب خويش، جامعه نامطلوب و جاهلى را قرار مى‌دهد و با معيارهاى دينى در تعريف آن مى‌فرمايد: